Love Coto

Check-up Time: 01:02 am

Heleeww! Helleeeww unebersss! Sawadeka!

O di pa nakaget over? Lalo na ako sa last na lakwatsa ko.

It's been a while crocodile! Madaming mga kwentong napanis na na di ko na naichismis sa blog na ito.

Been doing a lot lately pero more on work naman sya. Na stress drillon talaga ako makipag bakbakan sa mga counterpart namin na mayaman sa curry powder kaya naman nag uubos ako ng leave credit kesa naman sa itakbo ako sa ICU.

I'm in seach talaga for a place where I can relax, and since very hype sa mga soc med ang Coto Mines sa Masinloc sa Zambales ay lumipad ang aking team para tignan ang sinasabi nilang gem of Masinloc. Pero tsarut lang yung paglipad masyado ako mabigat para lumipad.

The trip and experience is very memorable sheeesh english dahil ito ang unang pagkakataon ko na mag-travel na masama ang pakiramdam or to sum it up, may lagnat ako. Naramdaman ko lang talaga na pa lagnat na ito nung nakarating na kami sa villa namin. Nag "for the experience" pa kasi ako mag top load dahil di ko na ranasan ito nung nag-Sagada ako, natagtag ata lalo ang malusog kong katawan kaya body pain and lagnat si waving.

Inisip ko na lang baka kapag napawisan ako sa mga activity na gagawin namin eh baka mawala din sya plus ayaw ko naman masayang yung pinunta ko dun. First stop, is yung river banks which gives a very twilight vibes

And if you will ask kung saang part ng twilight yun, ito ay nung hinahabol ang mga wolf at mga Cullens si Victoria...

Si Victoria kasi na kalaban hindi yung asawa ang football player...

Di ba, parang same yung vibes?

And then, punta kami sa old water pipe na nag susupply ng tubig sa kabilang side ng river. Medyo shaky ang kuha dahil nakakatakot na kumuha ng pic o video talaga sa lugar na ito dahil kapag nagkamali ka, mag-a-eye ball na kayo ni St. Peter kaya, inadjust ko na sya, inistabilze ko na yung kuha ng guide namin.

At apart from that ay kumuha din ako ng sarili kong shot para ako mismo first hand ang maka experience how difficult it is to take a video sa spot n ito. Nag-e-english talaga? Dun ka sa far away. Ginagalit!

So ito na nga kahit na until now may fear of heights ako, haha tumransition pa ako kahit na scarry underwood na ako, di halata noh? Galing kasi ni Ogie Diaz mag coach sa acting eh. Tsar!

Maganda din sa area sa ilalim ng old water pipe, may mga pine tree dun na kyut magkuha ng picture.

After nun bumalik na kami sa villa namin para mag lunch. After namin umatake ng pailalim ng lunch nag rest in..... rest in your own phase kami. Masama yang iniisip mo, but I like it.

Then pumunta na kami sa isa main attraction ng Coto mines...

Hindi yan, yung cliff jump kasi...

Ito ang pang 5 beses ko na mag cliff jump. Una sa Siquijor, then Hundred Island, then Villa Colmenar, sa Daranak Falls tapos dito na. Medyo mababa sya compare sa Siquijor pero may kalalimang taglay yung sa Coto. And let as speak to the good fart! Are you go? I am go, here I go!

Nilalagnat na ako nyan ah! Pero di talaga napipigilan ng lagnat ang mga taong makakati ang talampakan.

After ng pagkuha pa ng sandamukal ng picture, social studies sa mga kasama sa trip at sharing ng mga swimming skills balik na kami sa villa para mag rest habang hinihintay ang dinner. 

After ng dinner nag kulong na ako sa tent ko kasi giniginaw na ako I know any moment mag chichill na ako. Kaya naman inunahan ko na mag abiso sa gc ng team namin na if magkakasakit ako eh baka di ako masapasok. Kaya naman.....

Pero wait, papunta pa lang tayo sa exciting part. Umulan ng burberry hard at ang tent ko ay facing sa direction kung saan galing yung hangging. So feeling ko para akong ham na nasa freezer. Buti na lang tumalab yung gamot na ininom ko na may kaunting witchcraft.

Kinaumagahan! I feel so fine, I blow my mind, wala na akong lagnat aftermath na lang. Medyo masakit na lang ang headache ko, tapos may snot na lang na sobrang labnaw (bahala ka na umintindi dyan). Pero di pa din ako napigilan na mag me time sa lugar at napaka narcissist kaka selfie. Pagbalik ko, nag breakfast lang ako at naligo to prep na para umuwi..

Ito lang siguro ang cons and pros ko sa Coto (may pagrereview hindi naman bayad. Emeh!)

Pro

- What you see is what you get. Kung gaano kalinaw ang tubig na nakikita mo sa pics at video ganun kalinaw mo sya dadatnan. Mas malinaw pa sya sa budhi mo.

- Kids will enjoy the place dahil may mga area na parang may mga mini pools na for your bagets. Kung wala kapang bagets, eh di sorry!

- If you're up for adventure this is the place to be.

- Nature lover ka! Para sayo ito kahit wala sa nature mo.

- You want a peaceful place (go sa sementeryo, tsarut lang!) na you can hear running river. Ito na yun.

Cons

- CR! It takes 1 hour para lang makaihi ka, sa haba ng pila sa cr. Sana gumawa sila ng wash area para sa mga mag hihilamos at mag totoothbrush para lahat ng mga kailangan gumamit ng shower at cr talaga lang ang need pumila

- Medyo expensive ang ibang bilihin sa lugar. Which is given na sa kahit anong tourist destination. Hindi lang sa final destination.

- Walang kuryente! Wag kang mag expect na makakapagcharge ka dito. Powerbank is an essential thing sa to bring list mo.

- Kung mahina ang pulmon mo, wag ka mag babad sa tubig. Mas malamig pa sya sa mga nararamdaman ng mga single sa darating na Pasko.

- The place for me is not for mga pasyente type ng person, mga pabebe at mga Disney princess. Magiging obligasyon ka ng mga kasama mo. Dapat harabas ka dito.

Anyway, this trip is made possible by Kapitana The Explorer... nakita ko lang din ang tour na ito sa tiktok vid ng isa sa mga guide nila (Hmmm sana pala pinagtiktok namin sya ng may pakaldag. Ems lang!). Yes po nag joiner ako. Ayos na ito para sa mga singol na gusto maglakwatsa. You can reach out to Zach para sa details and mabilis na pag respond sa queries.

Wag nyo na itanong sa akin kung magkano... dadagdagan ko yan para may komisyon ako. Tsarut lang!

O sya sya hanggang sa muli nating kulitan. Tah! Tah!

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

J A P A N !

Check-up Time: 1:30am

Perfect talaga kapag may kaibigan ka na same ang wave length nyo sa kalokohan..

So here na nga, like I was going to Ayala North Exchange para makipag slight kiskisang siko with my old combergis folks.

Very maulan that day and mahirap sumakay ng bus, lucky me pansit canton at may dumating na bus na parang naubusan ng biyaya kasi 1/4 lang ang pasahero so ang chubby buddy nyo hop on na sa ride. I was sitting near the end of the bus and habang inaayos ko ang umbrella ni Rihanna at nagwa-wipe wipe ako ng basa sa damit ko napatingin ako sa right side ko at dun ko nakita ang nagpasaya sa araw ko...

Hongkyut kyut ng nakaupo dun...So pasimple ako na nag take ng vid at sinend ko sa mga mame-meet ko. sabi ko lang ayaw ko muna na umalis ang bus at di ako masyadong nag mamadali.... Tsarut lang!

I was happy while listening sa spotify ng kanta nung umandar na ang bus at may pasulyap sulyap pa kunwari patingin tingin kay kyut ang emote ko pero na brokenhearted ako when we reached Magallanes... Bumaba na si kyut.... at ito na lang ang nasabi ko sa kausap ko....

PS. last time na ginamit ko yang abbrev ng JAPAN eh nung nag sagot ako ng slumbook nung grade 6 ako. Ginamit na siguradong pangatong sa sinaing yung pahina nun. ☺

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Walkathon for a cause

Check-up Time: 7:00am

It's been a while crocodile!

So ayun na medyo may kadamihan na din ang ganap sa life of a chubby guy at aminado na me, minsan eh sinusumpong ako ng katam. Ngunit, subalit, datapwat may ferzen na nag message sa akin sa pesbuk at may iskrin siyat ng blog ko... Sabi nya mag update naman daw ako...

Pasensya na po ah! Tsar lang!

So ito na nga, bata pa lang ako eh kind hearted na talaga ako at pinalaki ng mga parents ko na maging mapag kapwa tao. Syempre tsarut lang yun!

Ang totoo, nagsisimula pa lang ang journey ko sa blogging na natapos din naman agad ay may pinag dadaanan na ang mama ko. Nag relaps ng breast cancer sa kanya at this time ay nag metastasis (lakas maka matalino di ba?) na at nagkaroon na din sya sa liver at lungs. Dahil dun eh nahirapan na syang makarecover hanggang sa magbakasyon na sya for good.

So dahil nga ang Month na ito ay di ko lang birthday month, dahil ito ay breast cancer ay nag-SSS ako.... nagSariling Salat sa Suso. Tsarut! Pero seriously speaking ginagamit talaga ito for early detection. Ang talagang ginawa ko ay nakisali ako sa Social Awareness event ng lungsod ng Taguig para sa mga cancer survivor, patient at mga may early signs.

Kasama ang mga former psych classmate ko, hindi lang ako nakiisa dahil pang grupo ang katawan ko sa event na ito... We had like 5 km walk like super layo nya but its like super worth it kasi for a cause ganyan. 

And after pa nga ng walk, may pa zumba pa sila mayora. Syempre di ako sumali kasi nag ti-tiktok ako...

Sana dumami pa yung mga ganitong awareness campaign since isa ito sa mga sakit na wala pa talagang cure... 

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Sad

Check-up Time: 8:40pm

I'm broken... 

Not only broken but anxious, and lost.

I don't know what lies ahead but I hope He will guide me.... guide us...

di ka mag-eenglish for todays enrty pero yun na nga...

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

11:32pm thoughts

Check-up Time: 11:32pm

I was making chika with my friend lang siguro mga ilang weeks na ang nag-past and we are discussing stress sa trabaho kaya people like to quit na sa mga work nila dahil sa mental stress kinemeruth.

I was under so much stress that time kasi I'm looking for a new job and like it reached to the point na na I felt so useless and I was so shunga and all that tapos she told me na she felt it din daw when she quit as a manager ng corporate world and then look for another job. She is making isip like what is going on with her life? Bakit parang it's not making any sense, no direction and all. She said she wanted to have a job. Not just a job pero good paying job kaya sobrang ang pressure nya like a pressure cooker sa self nya to have a trabaho pero since its not working she made a little assessment nga. She said to her sarili na why do I need to get a job with a really big sahod and in the end eh she will face a lot of problema and stress. Very not nakaka pretty. So what she did is she make kwenta her monthy expenses and possible na mga bills and all that chenes and then she look for a trabaho with that range lang. She manage to get a job and she said that she never feel any stress kasi she is not making isip na ng too much about the work kasi she is being paid for according sa work nya so wala ng mga extra and on the said kasi she is only paid based on her scope lang talaga na not so broad unlike nung manager sya.

Finally I was hired na din after a few weeks, to be honest di ko sya masyado gusto dahil yung offer is not what I expected pero nagulat ako kasi I saw a lot of opportunity here and also, based on my personal assessment I'm not maiistress na very much kasi like kaya ko yung work as in super. Dun ko na alala yung chismisan namin ng friend ko and I told her, I think I understand you na. I think I know the reason why dito ako na punta sa company na ito. The sahod is not fabulous pero the work is not stressfull tapos the food is always pa buffet pa. Parang laging may birthday.

Minsan talaga hindi binibigay sa atin ang bagay na ayaw natin maramasan na ulit at dun ka napupunta sa path na gustong gusto mo.

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Tax payer na ulit ako

Check-up Time: 6:12pm

Sa wakas after 3 months ng depression at anxiety dahilan sa paghahanap ng trabaho eh employed na ulit ang tiyabi...

Ang hirap maging responsible na person for the family, for yourself at for the bills tsareng!

Sinubukan kong itry ang industriya ng virtual assistant kaso lang mukang mauuwi sa virtual ang pangarap na yun dahil sa hindi naman daw sapat ang skill set ko para makakuha ng kliente. Muntik na akong maging star ng porn dahil sa kailangan ko ng mabilisan kita ng pera pero na isip ko walang mag-kakaintires na silipin ang mga bilbil ko kaya change of plan. 

Sa lalong madaling panahon kailangan ko maghanap ng trabaho kaya bumalik ako sa industrya ng mga bayaning puyat pero walang rebulto. Tsariz!

Hindi ko nga maiwasan na manggalaiti sa galit dahil sa panahon na kailangan ko ng trabaho eh walang gustong magtiwala, pero nung natanggap na ako at nakapirma na ng kontrata sa starmagic sarap, ang mga damuho saka nagsipag tawag at pinag-i-invite ako for interview.

Ang naging delema ako lang ay kung itutuloy ko ba ang trabaho na sapat lang ang sahod para mabayaran ang mga bills mo at makatawid sa pang araw araw pero di gaanong stress o may kataasan ang sahod pero araw araw na gasgas ang lalamunan mo sa kakachika sa mga customer mo.

Nagpa-poll question ako sa mga kakilalang nasa parehong industry at unanimous ang desisyon hahaha di tayo magiging gahaman ang magiging mukang pera at di kailangan mastress kaya naman ito ako ngayon pinagpatuloy na ang training ko...

Lets see kung tama nga ang desisyon namin na dito na lamang ako mamalagi...

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Ambag!

Check-up Time: 2:32pm

Bakit nga ba ngayon kapag nagagalit sa sangkapuluan sa isang tao o group laging ang tanong eh kung ano ang ambag nyo?

Hoooy di naman ako na inform na palagi pa lang may handaan sa pilipinas at kailangan laging may handa.

Nung nag sisimula pa lang ako maghanap ng trabaho nahihirapan ako sagutin yang tanong na yan, kulang na lang sabihin ko "wala pa po akong pangambag, sa sahod na po kapag tinanggap nyo ako" kaso baka lalo ako di ako makuha sa inaapplyan ko.

Big deal na pala ngayon ang ambag ng mga tao sa lipunan, paano na lang ang mga walang pera at walang maambag? Kawawa naman sila.

Okay lang naman kahit di sosyal ang ambag di ba?

Next time nga kapag tinanong ako kung ano ang ambag ko, makikiusap na lang ako kung pwede pancit canton na lang muna kasi wala pa akong pera..

Emeh!

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Rampu!

Check-up Time: 12:01pm

Yes oh yes 2021 is one of a heartbreaking year for me as it literally broke my heart.

Kinda sad but what else can we do, sabi nga ni Vice ang may mga kasalanan talaga minsan sa isang pagsasama ay yung taong di na kuntento dahil ang salitang sapat ay very subjective. So maaring para sa aking sapat ang nag ibibigay ko pero maaring madaming hinahanap sa akin na wala naman ako....

So bakit kailangan madrama ang entrada? Dahil hapon na, simula na ng dramarama sa hapon. Ems!

Dahil nga sa nangyari eh ayun nag enjoy ako sa paglabas labas nung binaba ang mga restrictions kineso and I took that moment to have time for myself. Huuyy! Hndi naman kailangan mag english? Ems ulit!

So ito na nga dahil sa lahat virtual nung panahon ng pandemic na very dramatic, ayun nagkaroon ako ng mga virtual friend, it so happen na mga gala din sila so alam nyo na... Gala plus gala is equal to lamyerda...

Pinuntahan namin ang isa sa mga nagiging kilalang resort sa Cavitey Zirey ang Villa Colmenar... So ayun na nga, ito yung sinasabi ni lang Santorini of Cavite.

Wait lang ito na nga, alam ko naman na gusto mo makita ang picture.. So ito na... handa ka na ba? Sure ka na dyan? ems!

Hitzaprenk!

Video talaga yan sa tiktok dahil di ako makapag send ng pic from my phone to desktop... Hindi pa dumadating yung connector na binili ko sa shopee so for now yang lang muna... Patawad naman.

O sya dyan na muna kayo at kailangan ko muna magbanat ng buto.... 

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Date?

Check up time: 10:47pm

Oh eh sya, makiuso tayo sa tiktok...

Balakayojan!

Check-up Time: Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Oh my Gerd

Check up time: 3:26 pm

Sooooo ito na nga Diyosme! After soooo long long time ago, I can still remember... Ems!

Kelan na nga ba ang huling time na nakagawa ako ng entry dito? (So bat ako nag tatanong pwede ko naman kasi i-check...

Anyway, highway, Skyway, milkyway there's no other way I did it myyyyyyyyyyyy huwey!

So sa people that usually blogs are not using different platform na talaga to express themselves. Pero ganun talaga ang buhay everything is evolving, everything needs to change height ko na lang ata at BMI ang di nag babago....

I hope I was able to share a lot of thing that I did last year... ang mga adventures and misadventures ko like before... And now na meron na ulit akong access. Well well sabi nga ni Leni... lalaban ako... lalaban tayo Emeh!

I really miss putting entry here.. probably sharing my Tiktok antics na din...

Check-up Time: Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Tara, Bangon tayo!

Check-up Time: 7:05pm

Nung nakaraang Biyernes eh balak ko muna umidlip bago sana ang huling shift ko sa trabaho kaso. Ang totoo wala ako sa mood magtrabaho kasi naman weekend mo na ako. Ewan ko ba di ako dalawin ng antokyo Japan.

Bigla bigla na lang ay naisip ko, ang haba na pala ng quarantine days at tunay ngang pang PBB ang eksena ng lahat, kung di lang ako naging alay ng bahay namin na lumabas para bumili ng mga needs essentials namin eh feel na feel ko na nasa bahay ako ni kuya.... Kuya Eddie Charot!

So eto na nga, bigla ko na lang naisip na, simula pala nung nagtrabaho ako matapos ko mag college eh kaunting panahon lang din pala ang naigugol ko sa pamilya ko. Kahit na sabihin ko na may restday ako eh ito namana ng panahon na umaalis din ako ng bahay para magkaroon ng social life at iba pang mga bagay bagay sa buhay and before you know it... Balik work na ulit sa sunod na araw.

Oo may mga panahon naman na kasama mo ang pamilya mo birthday, pasko, bagong taon, espesyal na mga okasyon pero sa araw lang na iyon.

Siguro ang isang bagay lang din na nagustohan ko sa ecq na ito ay ang nakasama ko ang pamilya ko na parang nasa mahabang bakasyon lang na araw araw mong nakakasama at may interaksyon. Bigla tuloy may kumurot chubby kong heart. Naisip ko kasi na kung kasama pa sana namin ang mama ko, magiging napakasaya ko dahil sa sobrang daming bagay na ang namiss ko sa kanya mukang magiging isang maganda sanang oportunidad yun para magkaroon kami ng oras na maenjoy ang presensya ng isa't isa.

Bukas ay simula na ng gcq, madami ang nagsasabi na ito daw ang simula na ng survivor Philippines- the covid-19 edition at sinabi na nila na ang ibig sabihin ng gcq ay "get cremiated quickly". Iba iba ang opinyon ng mga tao sa transition ng lipunan patungo sa gcq may pro may cons. Madami man ang ayaw  o madami man ang may gusto isa lang ang malinaw. Hanggang walang vaccine para sa covid walang safe. Lahat ay prone sa sakit at walang sino man ang immune sa sakit.

Sa ganitong panahon isang commercial lang talaga ang naappreciate ko. Yung sa tuwing pakikinggan ko sya parang nagpapaalala sya na kahit na medyo hindi maganda ang nangyayari ngayon eh makakabangon at makakabangon pa din ako... Ikaw at lahat lahat tayo...

Palakasan na lang ito ng loob. Walang susuko dahil babangon tayo ☺

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Happy to serve?

Check-up Time: 11:20pm

At nagbabalik at muli pang babalik ng mag babalik pa din ☺

Simula nung nag-lockdown dahil sa pandemic crisis eh nag-simula na din ako mag trabaho sa bahay. Noong una akala ko masaya sya, na isip ko na lang na this is it, ma-e-experience ko na din mag-work sa bahay namin. Like, ito yung isang bagay talaga na I want to try.

1st week okay sya, like feel na feel ko sya kasi kapag lunch ko nakakatulog pa ako nakakasave ako sa pamasahe, nag-wowork ako kahit naka boxer lang ako like wala akong paki kasi nasa bahay lang me.

And then 2nd week medyo narealize ko I was na-i-is-struggle na. Bakit? Before na mag-simula ang lockdown eh nag-shift ako ng support. Ang stressful is sa department namin hindi ko maintindihan kung bakit walang concrete na documented process kung paano gawin ang support nila. Ang document nila is very general na hindi applicable sa lahat ng situation kaya naman kapag nag deadend ka ito yung mga time na mapapa-novena ka na lang.

3rd week ayun na ngapalpak here, palpak there palpak everywhere. Sumakit ang ulo ko dahil sa mga error na sinasabi ko... Yung pag deadend na na hindi mo na alam ang gagawin mo... Yung parang nasa stiwasyon na na nag-e-LBM ka at napunta ka sa CR ng fastfood tapos aabutan ka na pero walang tabong may tubig o tissue. Yung mapapa-pray ka na lang ng ilang Hail Mary at our Father, ganun! Idagdag mo pa ang naging meeting ko sa bisor ko kasama ang nasa quality team namin para idiscuss ang error ko. Alam ko may error ko pero wait, may problema din sa side ng training at ng management. Ang problema lang sa bisor ko hindi muna sya nag root cause analysis bago sya magsalita at mag-bida bida. Sa huli imbes na ma-motivate ka lalo kang nawalan ng gana.

4th week ayaw ko na na nakikita ang laptop na issue ng kumpanya. Nakikita ko pa lang sya drain na ako. Hanggang sa sinabihan ako ng best friend ko na umattend ng isang webinar. Mukang interesting ang topic kaya nag register ako.

1 oras ang webinar ang topic paano mo magagawang mag-ignite ulit ang passion mo sa pagta-trabaho... Interesting di ba? Sa buong tips nila ang huling apat na tip ang pinaka gusto ko. Sabi ng nag conduct ng seminar.  Kailangan samahan o kausapin mo ay ang mga taong positive ang sinaasbi dahil maaring nilang mapagaan ang loob o nararamdaman mo. Sunod tap at the back. Every success o task na natapos mo sa isang araw malaki man yan o maliit is a victory and you need to commend yourself kasi you give your effort to it. Sunod is to treat yourself in every victory. It doesn't need to be grand as long as you feel that you are celebrating your victory and last, if you feel that the last 3 is not working its time for you to move on.... Hindi ka na masaya sa mga nangyayari sayo, at kung maisip mo na umalis ng company pwede mo gawin but be sure na pag-isipan mo munang maigi.

Dahil sa seminar na yan ay nagkaroon ako ng matinding self assessment at matinding pagninilay nilay. Dun ko naramdaman na hindi na ako masaya sa ginawa ko dahil nawawala na ang dating fulfillment na nararamdaman ko nung nag-si-simula pa lang. Ayaw ko dumating sa punto ng career ko I going to drag myself to work.

Sa ngayon ay I live with the last 3 tips na natutunan ko, pero kapag talagang walang nagbago siguro panahon na talaga para iconsider ko ang last tip.

Kayo anong kwentong work from home nyo?

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Birthday Travel - Super Late Post

Check-up Time: 8:15pm

Kamustasa kalabasa? 

Sa wakas oras na din para mag update ng asylum gayun pa man super late na nitong post ko dahil nung kaarawan ko pa naganap ito.

Northern blossom farm, last year ay nagiging kilala ang lugar na tio dahil sa shuper ganda ng lugar lalo na ng mga bulaklak na pinatutubo dito. Ayon sa mga chika, eh dito nanggagaling ang iba sa mga bulaklak na nasa dangwa. Bukod pa dun eh may umoorder din sa kanila ng mga bulaklak para sa mga occasion lalo na ng kasal. Kilala na din itong lugar na ito ng mga nag pe-pre nup kasi ng maganda ang lugar. At ito.... Ito ang destination ko sa birthday ko.

Super ilang buwan in the making ang lakad na ito, dahil siguro alam naman ninyo na kapag sinipag ako mas gusto ko ang mag DIY ng travel. January pa lang last year eh nag-ipon challenges na din ako para sa birthday travel na balak ko para just in case eh hindi ako hirap sa gastosin. Bright di ba?

Ayon ulit sa mga chismis na nasagap ko, iilan lang ang inn na pwede mo tuluyan dito kaya naman kung gusto mo mag-overnight eh super ahead of time kailangan mo na kontakin ang dapat kontakin para naman sigurado ka na may tutuluyan ka. Sa totoo lang eh kahit di ka naman mag-overnight eh okay lang kasi kaya mo libutin ang farm ng half day pwera na lang kung sakim ka sa litrato ay gusto mo na makadami ka ng picture, tyars. Pero kung gusto mo makita ang ganda ng sunset at sunrise sa Northern blossom mong mag-overnight. Kaya naman limang buwan pa lang bago ang nakatakdang lakad ko ay kinontak ko na ang may-ari ng farm kasi sa inn mismo ng Northern Blossom ako mag lalagi.

Fastfoward sa araw na itinakda. Gaya ng madalas ko gawin ang ticket ko pa-Baguio ay 12 ng hatinggabi pero alas diyes pa lang ng gabi eh nakapila na ako for chance passenger sa Victory liner. Bakit? Dahil kailangan na maaga ka dahil may oras lamang ang bus papunta ng Northern Blossom. Medyo di ako sinuwerte dahil sa hindi dumaan ng TPLEX ang sinasakyan ko kaya naman ala-sais na ng umaga ako nakarating ng Baguio. Pagdating ko ng terminal ng bus papunta Northern Blossom eh naka alis na ang pinakamaagang bus (6:15am) kaya naman kailangan ko mag hintay ng pang alas otsong byahe. Dahil sa likod lang ng pinaka lumang Good Taste ang terminal ng bus pa Northern Blossom, eh nag agahan muna ako dito.

Okay i-try natin ang silog dito ☺

May isa't kalahating oras ang byahe papuntang Northern Blossom habang binbagtas namin ang daan eh biglang naging pamilyar ang daan sa akin dahil dito kami dumaan nung pabalik na kami ng Manila galing Sagada. Sa wakas nakarating na din kami ng Brgy. Hall ng Atok, Benguet na distinasyon ko. Ang sabi sa research ko kailangan mo muna magregister sa Tourism Office nila bago ka maggala. Dahil sa masunurin ako sugod muna ako ng Brgy. hall. Kaso lang mukang sarado pa sila. Little did I know na talagang sarado sya dahil iba pala ang daan papunta ng tourism office at kailangan mo tanungin ang mga tao dun kung saan ang tourism office.

Ganda ng view dabah? Tabi nyan ang Mt. Pulag

After mag-register eh hinanap ko na ang lugar, kailangan mo lumakad ng 5-7 minutes pabalik para makarating ka ng farm. Matapos ma-confirm ang reservation ko eh in-enjoy ko muna ang kwarto na nireserve ko.

 

Alas onse ng umaga ng lumabas na ako para inspeksyonin ang farm ko, tyars! oras na talaga na i-check ko ang farm, kahit putok na putok ang araw ay hindi ko masyadong ramdam ito dahil sa malamig ang hangin (mamasa masa ang hangin dun, marahil dahil sa medyo mataas ana ang lugar at may mga okasyon na makikita mo ang ulap kaya nag se-zero visibility).

Tunay na nakakatuwa pagmasdan ang mga magagandang bulaklak dun, pakiramdam ko nga wala ako sa Pilipinas, yung mga panahon na nadun ako at nag lilibot ay sobrang inenjoy ko ang amoy ng sariwang mga halaman, masangsang na amony ng pataba sa mga halaman. Amoy ng basang lupa dahil sa dinidiligan ang ibang mga green house, at ang malamig at amoy ng sariwang hangin sa paligid.

Dito sa spot na ito ako nagtagal. Ito ang spot kung saan madalas gawin ang highlight ng mga pre-nup, dito din nila sinasabi na makikita ang sea of clouds kapag susubukan mong tanawin ang Bundok ng Pulag. Ngayon ay makikita ang ganda ng mga iyon.

Ala una na ng hapon ng matapos ang paglilibot ko, pagakyat ko sa cafeteria nila ay nag aantay na ang complimentary na kapeng benguet at biscuit. Sa totoo lang gustong gusto ko ang brewed coffee sa kahit anong lugar sa Mt. Province dahil sa kahit nakaka tatlong tasa na ako eh hindi humihilab ang sikmura ko. Eh unli pa naman ang kape nila. magkape ka hangang magkumbolsyon ka tyareng!

Pagtapos ko magkape ay nagpasya na muna ako na magpahinga at kakain na lang pagkagising ko. Nawindang lang ako dahil naalimpungatan ako sa lamig, ipapatay ko sana ang aircon ng maalala ko na wala nga palang aircon ng kwarto. Sinilip ko ang bintana dahil baka sa sobrang tulog ko eh gabi na. Umulan pala ng hard! sa sobrang lakas eh hindi mo makita ang farm total zero visibility. Mukang magfe-failed ang plano ko na panoorin ang sunset. Ayos lang sana lang eh hindi magtuloy tuloy ang ulan para kahit sunrise na lang ang masaksihan ko.

Alas kwarto ng hapon, naka short lang at nakasando ako na lumabas ng kwarto para bumili ng pagkain sa Marosan's Eatery, ang isa sa mga rekomendadong eatery sa lugar. Nasa gitna na ako ng aking paglalakad ng biglang umihip ang hangin na may kasamang ulap. Pakiramdam ko binuhusan ako ng tubig na may yelo sa lamig. Kaya kung nasa ber season ka na pupunta sa Northern Blossom wag ka mag feeling na summer, makakapulomya ka.

Recomended ang pansit ng Marosan's dahil sa halagang 120 pesos lang eh good for 2 na ito idagdag mo pa ang combo mean nila na rice + egg + chopsuey + chicken or fried liempo na less than 120 pesos lang din. Nakakaaliw din ang siopao nila na nakalagay sa isang aparador (pasensya na sa sobrang gutom ko di ko na nakuhaan ng litrato kahit ang lugar ng Morosan's) Pero sa halagang 30 (pagkakatanda ko) eh busog ka sa siopao nila dagdagan mo pa ng 25 pesos for 4 na siomai.

Maaga ako nag pahinga nang gabing iyo para salubungin ang bukang liwayway at makita ang sunrise sa Atok. Hindi ako nagkamali kasi ubod sya ng ganda. Alas singko pa lang ng umaga ay nag gayak na ako at nagtunggo sa may sikat na lugar ng NB at doon ko nakita ang ganda ang umaga sa Atok. Nakaka-refresh at nakakarecharge ng lowbat na energy gawa ng busy, stressed at toxic na buhay sa city.

Ang sea of cluods

ang sunrise sa Atok

Kahit medyo malayo tanaw pa rin ang sea of clouds sa Pulag

Candid na kuha talaga ito

If ever man na gusto nyo bumisita sa NB at plano na mag overnight pwede nyo contact-kin si Ms. Melanie Ganayan sa numbers na ito 09502536313 o 09081513368 para kunin ang number ng frontdesk nila at magpa pencil booking (temporary reservation) kayo.

Well ngayon eh nag hahanda na ulit ako sa byahe ko sa susunod kong Birthday. Hopefully tantanan na tayo ng Covid ng matuloy sya. Gusto ko ulit bumalik ng Sagada ng magkasagaran na ☺. Sa sunod kong update eh another gala nanaman ang ichichika ko...

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!