big day Sunday!

3:25 pm (sok)

Gaya ng sinabi ko kagabi ang kwento sa selebrasyen ng Kaarawan ni Mama at Bunso.

Buti na lang at naadjust ang oras namin nung Linggo dahil may down time ang system namin dahil sa upgrade. kaya 1pm pa lang eh nakalabas na ako sa opisina.

Maingay na ang bahay nung dumating ako dahil nandun na ang bestfriend at malayong kamag-anak ni Mama at ang ibang mga pinsan nila. Habang pinagsasaluhan nila ang pansit, inihaw na bangus, bico, macaroni salad at maja blanca ay walang puknat ang tawanan nila.

Naisip kong ilabas ang non-bake na cake na ginawa ko. Dahil nakalagay ito sa microwaveable na container eh akala ng mga bisita ay graham cake ito... Gusto ko umiyak dahil sa di mukang cake ang ginawa ko. Sabi ko na nga ba dapat nang hiram ako ng baking pan para doon ko na nilagay yung para mukang cake talaga.

 Ito ang mga mixture na pinaghalo-halo ko at ilalagay sa pinaka base ng non-bake cake.

at ito naman ay nung naihalo ko na ang mixture sa dinurog na tea biscuits tapos nito ay walang kamatayan halo hanggang sa maging maging even ang lahat ng sangkap at maging consistent ang texture nila (wow! ako na ang chef... tyarose!).

Ito naman ang dark chocolate syrup na i-spread sa ibabaw ng non-bake na cake at id-drizzle pag ise-serve na sya.




ito ang finish product nya... di ko magawa ang magandang plating para sa cake na ito kaya ito na lang ang kinuhanan ko ng picture.

Infareness nagustuhan naman ng mga bisita ang lasa kaya kahit paano ang lumubag ang loob ko.

Ika-4 na ng hapon ng mapansin kong wala pang bisita si Bunso, kaya tinanong ko sya kung may pupunta ba syang bisita pagbanggit ko nito sa kanya ay may tumawag agad sa kanya sa pinto, tama bisita nya nga. Sabi ni Bunso mamaya pa daw ang iba... Patay pang derby ang mga bisita nya, pero ok lang.

Ika-7 na nga gabi ng isa isa nga nagsusulputan ang mga kaibigan ni Bunso, nagtanong ako sa kanya kung iluluto ko na ang suntok sa buwan kong putahe na dun ko pa lang iluluto sa buong buhay ko. Binigyan na ako ng hudyat ni Bunso... Oras na para iluto ang "Nachos ala Taco" ko (pasensya dala ng pagod ko eh di ko na sya nagawang kuhanan ng litrato)

Habang nag hahanda ng nachos eh napansin ko na parang naumay sila sa dami ng pansit kaya inalok ko sila ng panghimagas nagulat si Bunso kasi bukod sa salad eh may iba pang panghimagas... Binigay ko sa kanya ang isang piling na saging at naglabas ng chocolate fondue (yung chocolate syrup ng non-bake cake, may hinalo ako dun at niluto ko ulit). Sabi ko sa kanila wala kaming chocolate fountain kaya magkasya na lang sila sa pagsawsaw ng saging sa chocolate fondue na nakalagay sa isang bowl.

Natuwa naman ang mga kaibigan ni Bunso dahil patok ang gimik ko. Sabi nya na nag accept na kami ng order para sa mga desserts na ganyan (business minded si kolokoy). Matapos ko maluto ang pangunahing sangkap ng nachos ay naglatag ako ng nacho chips sa isang malaking pinggan at nilagay ko ang taco mixture na ginawa ko at nilagyan sya ng malapot na chiz dip. Di alam ni Bunso kung san ko nakuha yung chiz dip, syempre ginawa ko din ahahahaha. Sabay abot din ng isang pitsel ng The Bar Strawberry na hinaluan ko ng kalamansi juice. Nagulat sila kasi ngayon lang daw nila natikman yung halo na yun, trip daw nila ang lasa kasi parang juice lang daw at di nila nararamdaman ang alcohol. Sabi na lang ni Bunso wag na sila magtaka kasi sanay daw ako mag imbento ng halo ng mga alak kasi nag aral ako ng wine mixing (totoo naman na nag-aral ako nito noong nagkaroon ng join project ang munisipyo ng Taguig at Tesda, pero trip trip lang ako kung maghalo ng alak at nakakachamba naman ng masarap na timpla).

Success story daw ang Nachos ala Taco sabi ng mga kaibigan ni bunso, muka nga dahil halos di na pwede hugasan ang pinggan dahil malinis ito... Buti na lang nag tabi ako para sa amin ni Paping ng matikman naman namin.

Ganito ka dirty ang dirty kitchen nung nag hahanda kami nung araw na iyon ahahaha.

Sabi ni Paping at ni Bunso mukang markado na ang mga putahe na ihahanda sa mga susunod na handaan sa bahay pero sabi ko wag muna magsalita ng tapos malay nila may madagdag nyahahahaha.

Salamat nga pala kay Sir Archie (na manglilibre daw sa amin ni Ms.Pink sa bora) at kay Ms. Pink (na lumalablyp kay beyken) sa malalang kulitan sa chuwiter kanikanina lang...

O gang dito po muna... God bless po en kip seyp po :)

- It's my opinion... so? -

Bonding Bonding..

10:09pm (sok)

Di nanaman ako makakagawa ng seryosong entry sa blog ko.

Nakita ko ang 2 bote ng the bar na strawberry na natira kahapon sa celebration nung nag hahanda ako ng hapunan kanina at nginitian ko ang si Paping sabay kantyaw kay Bunso na magkaroon ng bonding bonding. Ako tumambling sa sagot ni Paping, push daw.

Pagtapos ko hugasan ang mga nga ginamin namin ng hapunan ay lumabas si Paping pagbalik ay may dala na itong chips at yelo... Patay seryoso nga si Paping.

Sabi ko ay di na kailangan yun kasi may sangkap pa para makagawa ako ng Nachos, agad ko nilabas yun ang nag simulang iprepare pati na rin ang the bar at tinimpla ko na. Maya maya pa ay handa na ang lahat.

Parang juice lang daw ang timpla ko sabi ni Bunso, habang pinaguusapan namin ang mga ngyari kahapon ay di namin na pansin na paubos na ang pitcher ng the bar at paubos na din ang pampu namin. tumayo si bunso para kumuha ng cheeze dip at ako naman para ilagay ang ilang mga gamit sa sink ng maramdaman namin ni Bunso na umiikot na ang mundo namin.

Bukas na lang ako mag kkwento ng ngyari nung Linggo, pakiramdam ko naman ay di naman ako bibisitahin ni amats bukas ehehehe.

Nyt nyt ebli juan!

- It's my opinion... so? -

Malungkot na gunita..

8:24pm (sok)

Gaya ng aming napagkasunduan, pagtapos ng oras ko sa trabaho honda jazz ako at agad agad na lumabas ng building namin. Sa tapat ng aming opisina ay may byahe na ng bus papuntang Baclaran kaya ito na ang route na pinili ko. Almost an hour and a half din ang byahe ko bago marating ang tagpuan namin ni Paping at Bunso.

Wala kaming inaksayang oras, halos nag uunahan kami sa pagtahak sa lugar na dapat naming pinuntahan. Bago pa man kami pumasok sa gate eh halata na namin na hinahanda na ang lugar para sa magiging okasyon sa susunod na buwan. Bumili kami ng kandila ngunit nalugkot ako dahil walang mga bulaklak at sinabi ng nagtitinda na alanganin ang panahon kaya wala silang bulaklak na tinda. Matapos nun ay binagtas na namin ang maliliit na kalye para marating ang pakay namin.

Agad agad ay nilinis namin ang mga dumi sa paligid. Inilatag ko ang mga kandila at sinimulan ko itong sindihan isa isa. Hinawakan ko ang marmol na animo'y dingding na nagpapaalam sa amin na ito ang lugar na hinahanap namin, umusal ako ng dasal. Sa aking panalangin ay binati ko sya. kung kasama namin sya sana ay 59 na taong gulang na sya. nagpasalamat ako sa kanya sa lahat ng sakripisyo nya at pagmamahal.

Nagulat ako dahil may isang batang ipinanganak na di normal na tulad ng iba na lumapit sa amin. Pamilyar ang muka nya dahil paligid ligid lamang sya sa loob ng lugar na iyon, may inabot syang punpong ng mga bulaklak at sinenyasan kami na ilagay na namin ito sa lalagyan.

Natuwa ako dahil sa wakas kahit iba ito sa bulaklak na inaasahan ko na ibigay sa kanya eh kahit paano may bulaklak pa rin na nagbigay ng buhay sa partikular na lugar na ito. Matapos namin ilagay ang bulaklak ay agad na tumalikod ang batang ito at naglakad palayo s amin. Muli ay medyo tahimik kami at naguusap lamang ang mga mata.

Naalala ko na may pakiusap ang Diko namin na nasa ibang bansa, agad ko ulit hinawakan ang marmol at sinabi ang habilin nya. Matapos nito ay nagsabi akong kukuha ako ng kaunting litrato dahil naipangako ko din na kukuha ako ng litrato at ipapadala sa kanya gamit si Watson.

Nagusap muna kami kung kailan kami muling babalik sa lugar na ito, nung naplansta na ang petsa ay nag paalam na kami.

Habang nasa byahe pauwi, dito naging seryoso ang usapan namin ni Diko sa YM (di ko na ma-screenshot kasi biglang naputol ang connection ni Watson). Buong oras na nasa lugar na iyon ay nanatili ako matapang at matatag, Medyo nakaalalay nga lang ako kay Paping dahil sa nakita kong bago kami umalis ay hinawakan niya ulit ang marmol at nakipagusap ng mataimtim. Matapos nun ay nakita kong medyo basa ang mata niya ay medyo basag ang boses nya habang kinakausap kami, subalit di ko rin nakaya dahil habang nasa jeep na kami at binabaybay ang daan pauwi at habang kausap si Diko ay di mapigilang maging basa din ang mata ko at naramdaman ko na lang na may gumuguhit ang tubig galing sa mata ko. Di maiwasan ni Diko ang malungkot sya dahil sa isa itong special na araw para sa mahal nyang magulang pero di namin sya kasama. Bumalik ang pang hihinayang nya at kalungkutan dahil sa wala sya sa tabi nito sa mga panahong kailangan din sya nito.

Di ko maiwasang mas maging malungkot para sa kanya dahil sa tanging boses lang ang naririnig nito sa kanya sa loob ng 1 taon bago ito nagdisisyon na sumuko. Pinipilit ko na pakalmahin sya at ipinaintindi ang sakripisyo ng bawat isa sa amin nung mga panahong binayo kami ng pagsubok na di ko ata makakalimutan.

Di ako ang sinungaling kay Diko, sinabi ko sa kanya na nalulunod ang mga mata ko sa luha at umaagos ang mga sobrang tubig sa mga ito. Alam kong nakita ako ni Paping kaya naman umiiwas din sya ng tingin sa akin dahil alam nya na baka di nya rin mapigil ang sarili nya (ang akward lang, sa dami lang lugar sa jeep pa na may mga pasahero).

Nang nasa bus na kami ay nag desisyon si Paping na pumunta sa isang pucho puchong restaurant para magpaluto ng pansit malabon, kami naman ni Bunso ay pumunta ng convenient store para bumili ng inumin.

Tahimik naming pinagsluhan ng handa sa birthday ni Mama. Malungkot dahil sa birthday nya nagyon pero wala sya para kasama naming ipagdiwang ang special nyang araw. Iniwan na nya kami. Kung kasama pa namin sya, malamang ay nakiki-comment din sya sa pagkaing ninakain namin. Nakikipag kulitan at nakikipag tawanan.

Kahit wala na sya ay napagdesisyunan namin ang ipagdidiwang pa din namin ito kahit ano mang mangyari. Sa totoo lang ay may pagdiriwang talaga na nakalaan para sa kanya sa Linggo at isasabay na sa silebrasyon ng kaarawan ni Bunso.

Namimiss ko na si Mama, sana magparamdam sya o makausap ko sya kahit sa panaginip lang.

( di ko maintindihan kung bakit 7 candles lagi ang binibili namin basta daw may nagsabi, kaya ayan)

( ito na ang itsura ng condo ni Mama kasama ang bulaklak na bigay sa amin ng bata)

(kahit hagard na kami ume-emot pa rin sa peg)

(ang pinaghati-hatian namin sa birthday ni Mama) 

P.S.

Happy Teacher's day sa lahat ng Guro na maaring makabasa nito, dahil kasabay ng teacher's day ay ang birthday ni Mama.

Wag nyo rin kalimutang pasalamatan ang mga Nanay nyo dahil sila ang pinakaunang naging Maestra natin..

- It's my opinion... so? -

Fruit Magic sa Milk!!!

8:43pm (sok)

May naisip na sana akong bagong entry sa asylum ko ngunit tila ata hinigop ng trabaho ko lahat ng pagka-saltik ko at nearly brain dead na ako... teka wala pala akong brain, so di applicable ang brain dead sa akin.. tyarose!

So ito na nga punta ako sa website na pinupuntahan namin ng brudir ko para manood ng anime, haweber habang pinanonood ang unang part bago ang que ng entrance song (parang graduweysyen lungst) ay di ko agad naintindihan ng nagaganap kaya malakas ang sabi ng vertud na di ko maiintindihan ang buong palabas. Sayang ang kuryente.

Tumakbo ako sa kusina para tignan kung may bagay na interesante pero failed, naisip kung guluhin ang buong kusina at ayusin ulit sya, pero dahil pagod ako ay tinamad akong gawin yun hanggang sa buksan ko ang pridyeder (lakas maka pelikula. lewls) ay may kakaibang bagay akong nakita. Pumukaw sa atensyon ko at nasabi kong..... "Gusto ko ito!".

Dali dali akong ng init ng tubig.... hinanda ang peyborit kong plain white mug, nilagyan ng karampot na asukal ang peyborit kong plain white mug, nilagay ang nakita ko at nakipag tyat ng mini mini sa mga kaibigan sa pesbuk habang hinihintay na uminit ang tubig.

TING! mainit na ang tubig. Agad kong nilagayan ng mainit na tubig ang hinanda ko at ilang segundo lang,




















Viola! Handa na ang aking Milk Magic Instant Melon Milk, ang magic ng prutas na nasa gatas...

Ang gatas may tunay at natural na flavor ng Melon!

Itry nyo ng mapatunayan nyo ang sinasabi ko, sugod na sa mga suking tindahan...

and CUT!.......... and now! back to regular programming....

Akala nyo seryoso ang entry na ito noh? ito po ang script ng bagong commercial ng Milk Magic... TYARLOTS LUNGS! di papasa ng entry na ito as commercial dahil puro kalokohan lang nyahahahaha.

Enjoy da nyt mga palowers en bee seyp.

- It's my opinion... so? -

Whats wrong with the world?

9:18pm (sok)

Hayzt!

Yan lang ang nasabi ni water dahil sa mukang di nagtagumpay ang sambayanan sa ipinagmamaktol nila. Mukang nasayang ang ininvest nilang miles at nilangaw lang sa pinakatagong parte ng palengke.

Kasi naman eh parang ano.... yun bang..... kasi nga..... eh di ba?...... (di makapagsalita ng maayos?!?) nyahahahaha.

Di ko din matanggap na pati si Britney Spears ay nagsalita sa issue ng very trending at very kontrobersyal na iskempertush sa bayan ni Juan Dela Cruz ngayon... aminin nyo yan! Nawindang ako at medyo natagalan makarecover ng nabasa ko ang retweet na yan habang binabasa ko ang mga message sa tweeter ko. Natatakot naman ako pumatol kasi baka mamaya may electronic warrant of arrest ako courtesy of PNP pag-sumagot ako. Totoo nga ba? Its not fun in the Philippines na ba? Eh di sa text na lang tayo mag palitan ng mga punto de vista tutal uso pa rin naman ata ang group message di ba? so old school.

Kung makukulong man si water sa Manila City Jail eh ok lang, basta nandun lahat ng crush ko (pa-sweet peg, hawi ng hair at beautiful eyes) Ha nova? Seryoso! mukang tumaas ang hairline ko nung nalaman ko na simula bukas (October 3) ay simula ng mag rakenrol ang, ang, ang ....ttttoooottt.... (ahaha di masabi? eh wag na nyo ako pilitin baka matuluyan ako phullleeesss???)

Hay wish ko lang kung ano man ang adhikain nyan, ay magtagumpay yan ng wagas ha.. sana ay kumita sila ng full blush dyan at itulong nila para madagdagan ang mga pasilidad sa paaralan nila Ser Mots (sana nababasa nya ito kaso di nya ako pinapalow. lewls), Mapagyaman pa ang mga tourist spot na pwedeng rampahan ni Ms. Pink at Ser Kulapitot, mas murang renta sa publication office ng Bart Attack at murang amilyar sa kastilyo ni Ser Archie at higit sa lahat... dagdag na gamot at nurse sa asylum ko nyahaha.

Wait, but wait!!!!!!!!! Welcome po sa bagong tagasunod ng baliw na si Rix, hi po Ms. JESSICA, sana po kahit paano ay magenjoy ka sa pagtambay mo sa hospital ko (hospital talaga? chareng!)..

O sya tinatawag na ako ng kama ko, at gusto na ng mga unan ko na yakapin ko sila (sana yung mahal ko na lang yung unan, umaarte pa oh!). Dahil umuulan ngayon, sigurado mag-tutunggali nanaman kami ng kama bukas dahil sa twing babangon ako ay tiyak na hihilahin nya ako pabalik sa kanya ahaha...

Olweyz tek cer guys c",)

(Ito ang pinili kong DP sa pesbuk ko, lakas maka-Lando no? "Wag kang mabahala may nagbabantay sa dilim")

- It's my opinion... so? -

dapat sana

7:10pm (sok)

Huling araw ng September ngayon, takle di ko pa masyado na appreciate dahil nagkasakit pa ako.

Madalas ay excited ako kapag last day ng September dahil para sa akin ang October ay birthday bash ng 3 sa amin sa pamilya. Birthday ko ng bunso namin at ni Mama (miss na kita Ma, huhu).

Sa Biyernes ay napagkasunduan namin na pagkatapos mag-pamisa ay magkikita kita kami sa condo nya ng hapon pag labas ko sa opisina para dalawin sya at mag alay ng dasal.

Sa totoo lang di ko mapigilan ang sobrang lungkot kanina habang nasa grocery dahil sa ako ang nakatoka na bumili ng ibang mga gagamitin sa paghahanda ng kaunting salosalo sa kaarawan nya. Sa Linggo pa naman namin balak na idaos ang salosalo dahil isasabay na rin namin ang kaarawan ng bunso namin na magda-dalawang pu't dalawang taong gulang na sa ika-9 ng October.

Naaalala ko na naidaos namin ng matiwasay at payak ng kaarawan ni Mama last year, na di ko alam na ito na pala ang huling beses na makakasama namin sya sa kanyang special na araw. Simple lang ang lahat dahil di naman mahilig si Mama sa magarbong selebrasyon.

Malungkot man ay pagkakasyahin na lang namin ang aming sarili sa masasayang alaala na kasama pa namin si Mama.

Alam kong luma at gasgas na ang paalaala na ipakita nyo kung gaano mo naaapreciate at gaano nyo kamahal ang mga magulang nyo para wala kayong regret pag dumating ang oras na di nyo inaasahan na iiwan nila kayo, pero ito pa rin ang paulit ulit kong sasabihin sa mga tao na hanggang ngayon ay kasama pa rin nila ang kanilang mga magulang dahil kahit naipakita ko kay Mama kung gaano ko sya kamahal, pakiramdam ko ay di sapat ang panahon para iaparamdam ko kung gaano ko talaga sya kamahal.

- It's my opinion... so? -

New New New

5:15pm (sok)

Napakadaming bago sa linggong ito.

Masasabi ko na ikina-stress ng bangs ko ito, oo may, bangs bang ako gawa ng gupit ko last week, ganyan!

Sabi ninyong mga nakakatanda, there is nothing permanent in this would but changes... kaya naman nakanta ko na lang ang kanta ni Jose Mari Chan na constant change habang iniisip ko kung tibo si Jose Mari Chan (charlot!)

Ang account na ata namin ang sobrang daming changes na kinawindang ko. Bagong procedure, request na inin-dorse na di ko alam kong paano iprocess, bagong dahilan para mainis, at ang malala.... bagong schedule.

Gusto ko na ang schedule ko, kaso dahil daw sa "business needs"eh kelangan daw namin magbago ng schedule.

Ngayon ay Wednesday to Sunday na ang schedule ko... shyet! wala na ang Sat Sun off ko... pakinshit talaga! Nagbago na rin ang mga schedule ng mga tropa ko sa team kaya mukang watak watak na kami.. oh deym paano na lang ang mga lunch break na lagi kami magkasama??? huhuhu.

Isa pa sa mga nagbago ay ang dashboard ng blog ko. Di ko talaga gusto ang upgraded version na. Epik badtrip ang dulot sa akin.. Mas madali pa inavigate ang dating dashboard kesa sa bago. ang malupit pa dito wala sa dropdown option ang bumalik sa dating interface.

Pero di naman lahat ng bago ay panget kasi may bago naman this week na maganda.

Una sa lahat ay bago na ang name ng blog ko. Kung dati ay medyo pormal (mas muka kayang masungit... this is what i think... so what? sungit di ba? ching!) ngayon ay "Kwentong baliw ng isang Rixophrenic" baliw na balliw lang ang dating, parang ako lang (alam ko na mag a-agree ang mga nakakakilala sa akin).

Sumunod... my bago nanaman ako "I love" T-shirt galing ng Thailand na pasalubong ni Erin sa akin. Yehey! Salamuch sa T-shit halabet!

At ang isa pa sa magandang pagbabago.... Nadagdag sa mga sumusonod sa blog ni Rixophrenic ang isang kaibigan na muling nagbalik sa mundo ng blog (insert music... HALELUYA!!!!).. si Keisi.. Thanks keisi ehehehe.

Sa Wednesday pa ang pasok ko kaya for sure jumping jumping din ang peg ko sa mga blog na fina-follow ko at sana sa linggong darating puro magandang pagbabago ang maganap... (Lord ayaw ko na po ng panget na pagbabago phuleeessss!) muah! muah!

- It's my opinion... so? -