Once upon a time in Leyte

Check-up Time: 11:00am

Yes naglakwatsa nanaman ako mga ser and meym this time sa heart ng province ng father ko... Sa Leyte (ang arte ng intro..)

Henny waste, eto na nga  ito na siguro ang 2nd butt cracking travel ko dahil hindi lang naman ako kasama ang special someone ko at nagstay sa isang lugar.. Yeast! Dora mode kami dahil after ang isang lugar push naman kami sa isa pa.

Pagdating namin ng Tacloban go agad kami ng Palompon para naman pumunta sa grand na event. Ang kalanggaman Island. Sa totoo lang tumambling ako sa kausap ko sa tourism office. January pa ako nung nagpa-booked as per her, okay na daw ang lahat. A week before I went to Palompon (may pag-e-english talaga) sabi na okay na daw. Pero a day bago ako pumunta sabi nya fully booked daw.. Like I was "Huh? Ate why naman you say na fully booked, eh it was January pa nung nag-booked ako and then now, you making sabi na it fully booked?" Ganun talaga ang pagkakasabi ko... Cheret lang.

Sabi nya sa akin ililista na lang nya name namin and itext ko sya kapag nasa Palompon na kami. So ganun na nga ang naganap.

It was 11-ish nung nakarating kami ng Palompon nakausap ko ang contact ko and she told me na if gusto ko na that day kami pumunta ng Kalanggaman Island pwede na nya kami isakay. Napa-wait Ate! Hindi pa kami prepared ako sa kanya. Hindi pa kami nakakabili ng food namin sa island since ang plan was to by stuff that we need pagdating namin sa Palompon dahil next day kami pupunta ng Island. Isa pa hahanapin pa namin ang tent rental doon dahil wala kaming tent. Good enough na nagpaparent na pala ng tent yung contact ko for 500 may kasama ng 2 pillow at blanket aarte pa ba ako sa presyo so push na. Pero nagsabi kami na bukas na kasi kahit na excited si special someone kilala ito ito. Pagpagod ito hindi nya maaappreciate ang Island. We went to a backpackers hostel near the tourism office of Palompon to spend a night.

This is it! It's time to go to the island. Ang sabi ni ate sa amin 11 am ang alis namin sa Palompon pero nagulat kami nung 9ish pa lang ng umaga eh pinapapunta na kami ni ate sa tourism office. Dun namin napagtanto kung bakit.

Ang nabasa ko sa ibang blog pwede ka ng pumunta ng Island ng 6am. Yep pwede ka pumunta pero ito ay kung day tour lang. If balak mo mag-over night ang transaction nila ay 11 am pero kailangan nasa tourism office ka na ng 9am dahil kailangan ma-arrange na ang booking ng group nyo or kung okay lang na isama ang small group sa isa pang group para hindi sayang ang byahe.

Pagbalik namin ng Palompon ay nagbyahe na kami papuntang Ormoc dahil balak namin pumunta sa town ng father ko dahil gusto makita ni special someone ang lugar na iyon lalo pa nung nalaman nya na tabing dagat lang sila. Gusto nya rin pumunta ng Bontoc Cave and wild monkey. Maaga kaming umalis day after nun dahil gusto din daw nyang makapunta ng San Juanico Bridge at makapunta ng Mac Arthur's Park

Sa totoo lang mas marami pa ang inupo namin sa van sa bawat byahe namin kesa sa maglakad at kumuha ng picture. Hahayaan ko ng ang mga picture ang mag-express ng experience ko... Kung nagtataka ka kung bakit wala ang picture ni special someone dyan... Ehhhhhhhhhh wag na..

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

sa grocery

Check-up Time: 10:00 am

Tanghali ng nagpunta ako sa SM Bicutan dahil kailangan ko bumili ng toiletries ko na gagamitin para sa trip ko papuntang Leyte.

Nasa grocery na ako at namimili ng shampoo nga bigla akong may mapansin. Hindi ko alam kung bakit parang aligaga yung katabi kong babae. Hindi ko masasabing morena sya dahil medyo mas mapusyaw ang kulay nya sa morena. Katamtaman ang taas nya at parang nasa late 20's na sya. Maganda naman si ate pero kahit na babae eh medyo may kaunting kagaspangan ang pagkilos nya. lumipat ako ng pwesto dahil sunod ko naman kukunin ay conditioner na nasa bandang likuran ng babaeng tinutukoy ko.

(credits to the owner of the pic)

Ganun pa rin sya, alam kong may kakaiba sa ginagawa nya pero hindi ko na sya pinakialaman. Lumingon sya sa kanan ay luminga-linga sya parang may hinahanap o inaabangan. Matapos noon ay sa kaliwa naman. Nung natiyak nya siguro na walang nakatingin sa kanya ay bigla niyang ipinasok ang isang bote ng shampoo sa loob ng bitbit nyang bag. Nagulat ako sa ginawa nya. Tumalikod sya at tumingin sa direksyon ko pero nagpatay malisya lang ako ay kunwari ay walang nakita.

Palihim kong inobserbahan ang kilos ni ate. Lumipat sya sa kabilang estante na ngayon ay nasa mga sabon na. Wala akong imik. Kunwari ay binabasa ang label ng mga sabon dahil naniniwala ako na para makisugurado ako sa pinipili ko ay kailangang i-check ang label ng biglang walang ano ano ay parang nakita ko na may sunod sunod na isinilid ng babae sa bag nya. 3 sabon yun na mamahalin.

Hindi ko alam kung bakit parang may kung anong natulak sa akin na tumingin sa bandang kaliwa ko. Napansin ko ang isang Lalaki na pinagmamasdan sya. Mukang isang staff ng grocery dahil napansin ko ang ID nya na nakasabit sa pantalon nya. Mukang civilian guard.

Nilingon ko ulit si ate at kumilos na ito palayo. Lumingon ako sa gawi kung nasaan ang civilian guard at mukang susundan nya ang babae. Nasimulan ko na ang tagpong ito na parang pelikula kaya nakaramdam ako na dapat kong tapusin ang eksena kaya sumunod ako para makita kung paano sya magtatapos.

Lumapit ang lalaki sa babae at mahinahong sinabi, "Miss para hindi na tayo magkagulo pa pwede mo bang ibalik na lang kung ano ang kinuha mo". Nagulat ako sa sinabi ng babae. "Anong sinasabi mo? Wala akong ginagawa. Wag kang lalapit kundi sisigaw ako". Malumanay pa din ang lalaki na sinagot ang babae. "Eh di sumigaw po kayo miss, kayo po ang mapapahiya". "Taray ang palitan ng linya" yun ang nasabi ko sa isip ko. "Pinipilit mo ako ah!" sabi ni ate ng bigla nga syang sumigaw ng....

"Brilyante ng hangin protekyahan mo ako...."

Tapos nagkaroon ng armor yung babae na kulay blue ang taray! Nagtransform talaga sya.

Tapos biglang sabi ng lalaki "Sa wakas natagpuan din kita Amihan ngayon din ay pupunta ka ng Devas" at nagpalit ang lalaki ng kanyang anyo...

Nagkaroon ng kaguluhan dahil doon at nagtakbuhan ng ibang tao...

"Hagorn, tapusin natin ito sa Encantadia..." sabi ni ate at may kinuha syang medalyon sa bag nya at sinabi nya "Asnamon Voyanazar! Dahilhin mo kami ni Hagorn sa Encantadia" at may bumukas na portal at nawala sila...

Hanggang ngayon wala pang balita kung ano ang nagyari sa kanilang dalawa...

Baka po nabalitaan nyo ito... I-chismis nyo naman po sa akin...

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Paalam na

Check-up Time: 9:38 am

Dumarating talaga sa punto ng buhay natin na kapag paulit ulit ang ginagawa, natitikman o nakikita ay nakakaramdam tayo na hindi na tayo masaya.

Maari nga na magkaroon ka ng paborito pero paborito mo pa din ba sya kung araw araw eh pareho pa rin ng ganap sa buhay mo?

Tamad. Yan na ang sunod na nararamdaman mo kung paulit ulit na ang ginagawa mo. Walang bago. Walang ng magpapatakbo at kikiliti sa utak mo kaya naman makakaramdam ka ng pananawa sa ginagawa mo.

Sa tuwing dadaan ako sa lugar na walong taon ko ng dinadaanan kapag papasok ako sa trabaho ay halos nakabisado ko na ang itsura ng bawat gusali, tindahan, establisyemento, bahay, at kalye na dinadaanan ko.

Maaring iba iba ang interpretasyon ng tao sa kung ano ang nararamdaman sa mga ganitong bagay, pero ako masasabi kong nagsasawa na ako...

Akala ko hindi mo mararamdaman ang bagay na ito sa nagpapasaya sa akin kapag malungkot ako. Akala ko hindi ko mararamdaman ang bagay na ito sa umaagapay kapag nag-i-struggle ako. Akala ko hindi ko mararamdaman ang ito sa nakakapagbigay ng ngiti lalo na kapag stress na ako. At akala ko hindi ko mararamdaman ito sa nakakapag pabago ng pananaw ko kapag minsan ay nagmumuni muni ako.

Siguro nga ganun talaga ang buhay ng tao. Kahit na sabihin mo na importante eh hindi pa din sya magiging importante sa lahat ng oras. Minsan kailangan mo tanggapin ang katotohanan na dumarating sa punto ng buhay mo na ayaw mo na. Ayaw mo na kasi sawa ka na. Ayaw mo na kasi hindi ka na masaya. Ayaw mo na kasi, ayaw mo na.

Maaring masakit sa loob ang palitan ka, pero kailangan ko itong gawin bago pa ako lalong magsisi dahil pinilit kong gawin ang isang bagay na alam ko namang wala na talagang pagasa na ibalik ang dati...

Paalam

sa current kong kape...























Balik ako sa plain black coffee ko at ang bago?

Ang coffeemate na nagbibigay sa kanya ng bagong flavor....

In fairness masarap sya at hindi mo na kailangan nga sugar dahil kumpleto na ang lasa nya. O ano pa ang hinihintay mo.... Try mo na din ng matikman mo....











































Oo nga pala dalawa ang bago nyang flavor try mo din yun isa para masaya...

Akala mo madrama noh? Charot lang yun no!

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

weird nya oh!

Check-up Time: 10:33am

Hola! Kumuestas sineguelas, tsinelas, balbas, almoranas, Barabas.... Bahamas!!!

Ang inet na ngayon noh? Umamin ka, although hindi pa ata dinedeclare ang Martial Law, I mean na summer na ng PAG-ASA (pero masakit talaga ang umasa, cheret!).

Excited na ako mag-summer ng makapag-explore ulit ng mga kung anes anes na lugar sa Pinas. Mid ng buwan na ito I'll try to explore my father's province, ganern may pag-e-english talaga? Try ko pagmasdan, observe at explore ang isang sa mga bonggang isla na na-feature na ng mga Sunday shows. Minsan talaga nakakaaliw ang mga lugar sa natin no? Before you know it matatawa ka na lang sa mga pangalan nila dahil medyo kakaiba... Aminin mo? Minsan may lugar kang maririnig na bigla kang matatawa at mapapaisip na hindi maka-move on.... Ayaw mo maniwala? O sige ito ang ilan....

(credit to the owner of the pic)

1. In Laguna 2 towns next to each other, Anos and Bayog. So when asked where Bayog is: “Paglagpas mo sa Anos, makikita mo na ang Bayog.”

2. In Malate: Barangay Kabantutan.

3. In Cebu, a town called Baklayon.

4. In Pandi, Bulacan: Barangay Masuso.

5. A town in Tarlac is called Dara Bul bul.

6. In Bocaue: Right after Pogi Street, you’ll find Kalye Buntisan.

7. In Batangas, you’ll find “Mababang Paaralan ng Mataas na Kahoy”.

8. In Infanta: Barangay Katamblingan.

9. In Palauig, Zambales: Barangay ti ti -on

10. Bisa, Sorsogon: Barangay Ticol.

11. Sexmoan, Pampanga.

12. There’s a barangay in Batangas called: Barangay Walang Balahibo Ibaba.

13. In Barangay Inuman in Antipolo, you’ll also find Inuman Elementary School.

14. In SM Fairview, there’s a jeepney going to Bigte. So the barker goes: “Sinong magbi-Bigte diyan, sakay na!”

15. In Guagua, you’ll find Barangay Bading.

16. Lasingan Town, in Quirino.

17. In Tarlac: Barangay Mapuke.

18. In San Narciso, Quezon: Sapang Matae (people call it SM for short).

19. In Lucban, Quezon: Barrio Latiti.

20. In Palawan : Barangay Tinitian.

21. In Nueva Ecija: Barangay Maestrangkikay.

22. In Camiguin, Barangay Ma-ipis is next to Barangay Bangag.

23. In Sorsogon, there’s a town called Gubat. So when asked, “Taga saan ka?” They answer: “Taga-Gubat.”

24. In Batangas: Barrio Makeke.

25. Sisters of Mary Convent, Brgy. Pulong Diablo, Antipolo Rizal.

26. We live in Sitio Supot, next to Sitio Matae.

27. In Bataan: Barangay Ba-yag Kabayo.

28. In Calamba: Barangay Tulo.

29. In our hometown in Albay, “Mababang Paaralan ng Mataas”.

30. Pasong Kabayo is right next to Pulong Ebak.

31. In Aurora: Barangay Pulong Pu ke.

32. In Leyte: Barangay Kapukian and Barangay Cantutang.

33. In Lucena: Barangay Tampalpuke.

34. A barangay in Bacacay, Albay is named HINDI. So,signages read: “Hindi Elementary School”, “Hindi Barangay Hall”, “Hindi Health Center”,etc. So confusing!!

Oh di ba? Wag kayo masyado bumilib sa akin... Hindi ako nag-research nyan noh... Wala na akong time mga sir at mam. Nakita ko lang yan sa net at nagpapasalat ako kung sino man nagpost na yan dahil napatunayan ko na di kayo makakamove on sa mga lugar sa Pinas na may kakaibang pangalan.... Saan dyan ang favorite nyo? Hahaha

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Going Nowhere

Check-up Time: 8:56am

"Ang mga hayop parang may built in na GPS sa katawan, kapag niligaw mo sila sa malapit sa bahay nyo makakauwi pa rin sila... Buti pa sila, ang ibang mga mister hindi nila alam kung paano sila uuwi"

Yan ang opening ni Father sa mass nya sa office nung ash Wednesday. Sa true lang daming nawindang dyan at nag-react. Kaya sabi na lang ni father mukang hindi maganda ang simula ng sermon nya.

Habang nagsesermon sya eh naisip akey na may point si pudra, now-a-days eh kaswal na ang ganyan.... Hmm wag mag react ng violent dyan... Affected? Charot lang.

Kung di ka naman magrereact di perfect! Dahil mas loyal ka pa sa mga nakatanggap ng loyalty award sa school. Chos lang.

Iba ang impact sa pores ang muka ko yung sinabi ni pudra sa mass nya. Hindi lang naging eye opener pati na din can opener (charot lang) yung message nya. No matter what happen we should know how to get home.... ganern!

very poetic lang daw yung hanash na "Remember that you are dust, and to dust you shall return" kasi mas maganda daw na pakinggan ang God created us from dust and we will return to God. Davah? Artihan sa english ito.

Hindi purke nakangiti ang isang indibidwal ay wala na syang pinagdadaanan. Baka hindi mo lang alam kung gaano kabigat ang kanyang pasanin. Hindi mo alam? Wala kang alam? Ganyan ka eh! lagi ka na lang ganyan.... Charos lang! Sadya lang sigurong marunong syang magdala kaya maging sensitibo ka.... At ano ang connection nun dito? Wala sinabi ko lang.

May mga bagay talaga na kahit anong pilit natin na gayahin eh hindi natin kayang gawin at panindigan. Kaya naman mas maigi na lang na makuntento tayo sa kung ano ang meron tayo at i-enhance na lang ang mga magagandang features natin. Aba, iba pa rin kung may sarili kang identity noh hindi yung nakilala ka lang dahil sa mga kasama mo na pilit mong ginagawa...O saan galing yang hugot ko? Sa bituka ko haha.

Hindi mo na kailangan na ipangalandakan kung ano man ang narating mo. Sapat na ang masasabi mong handa ka sa kung ano man ang haharapin mo kesa naman sa ipinagmalaki mo na sa lahat kung ano ang narating mo at pagkatapos nganga ka naman kapag may pinagawa o ipinagkatiwala sayo. Minsan tuloy maiisip mo na buti pa ang bagyo may low pressure... Ikaw laging presure na pressure..

O nalito ka nanaman kasi hindi mo nanaman masundan kung ano ang sinasabi ko? Hay naku hindi pa kayo nasanay sa kin. Kayo talaga ahaha. 

Medyo masama ang loob kasi dumadalang na talaga ang pagkeme ko dito sa blog ko pero ang nasabi ko na lang sa sarili ko atleast bumabalik ako pata magsulat pa din.

Ilang kembot na lang Semana Santa na, kung may Semana Santa may Semana Santo din ba? Charot lang...

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Heto nanaman sya...

Check-up Time: 3:31pm



Its time of the year!

 

Na hindi na kailangan pang iremind ang sino man....

Na hindi lang dapat twing ganitong araw pinagdiriwang ang araw na ito...

Sa mga pinusuan, napusuan, pumuso, at at kung ano pang klaseng puso meron dyan...

 

Enjoy enjoy pero sana hindi lang pang-isang araw yan ah...











































Sa mga single dyan! Wag kayo magreklamo. Sabi nga ni Ethyl Booba, binigyan ka ang 364 days para maghanap ng ka-date kaso ano bang ginawa mo?

Wag kayong magulat kung mukang pagod atlupaypay ang mga taong lumalabas ang hotel, motel, inn, apartle at kung ano ano pa... malay mo naman may gym doon. Charot lang ahahaha

Happy Valentines everyone!!!!

(credits to the owner of the pics)

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Buhay pa ako

Check-up Time: 3:45pm

O kamusta na?

Kala nyo shigbak na ako noh? Wit hindi pa. I'm still alive.

Nasabi ko na ba sa inyo na nasa training pala ako. Ay! Oo nga pala kada update ko nga pa nasasabi ko na nasa training pa rin ako. Shet mga bes wala ng katapusan ang training ko. True! Kung pwede na akong maregular sa training naku po!Unang una na ako sa listahan.

Grabe ang firewall ng bagong program kung saan ako nagte-training ngayon. Ang strict ng rules. Hindi ako ako makapunta sa blogspot kaya di ako makapag check ng blog. Kahit gmail di maaccess. Kastress!

Hindi tuloy ako makagawa ng blog. Kailangan ko pa munang gumawa sa notepad bago ilipat sa blogspot kapag nasa bahay na ako. Hindi tuloy ako nakagawa ang entrada ko para sa Blogsary ko. Haizt!

Anyway, At least nalaman nyo na buhay pa ako... Yung ibang blogger kaya? Charot lang!

Nag-a-update naman sila ng blog ah... Once, twice, trice.... Gaano kadalas ang minsan?

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!