Unang lakwatsa sa 2015

Check-up Time: 10:36am

My Gerd!

Halos isang buwan at isang linggo na ang nagdaan sa taon ito pero nganga pa din ang page ko. nyahaha.

Henny waist, maikwento ko lang ang unang ganap ko sa taong ito.

Dahil sa ang clan namin ang pasimuno ang fiesta ng Sto. Nino (sabay sa Sinulog ng Cebu) sa province ng Tatay ko. (Nachika ko na yan sa inyo ng  burberry light before). Eh umuwi ako para daw makilala na ako ng lipunan na member ako ng angkan dahil kami na ang susunod na generation na magco-continue ng tradisyon. Tehrey daba? lakas maka maharlikang angkan.

Kahit na Enero ang fiesta ng taong ito eh last July pa lang nag booked na ako ng flight. (wais! para MURAyta ave. lang ang pamasahe).

Mukang ayaw pa ako papuntahin ng mga kamaganak ko dun dahil daw sa dadating si Pope eh cancel daw ang flight achachuchu. Eh di ako nagpadaig at gusto talaga ng PAL na makilala ako bilang member ng Angkan kaya boom! Natuloy ang lakad ko lolz.

Last time na lumipad (may wings talaga? lolz) ako papuntang Tacloban kahit madaling araw may naaaninag ka kapag na sa window side ka, kaso ngayon wala ako talagang maaninag kahit clouds kaya alam ko na medyo hindi masayadong madanda ang timpla ng panahon sa Leyte, not until masabi ang pilot na magla-land na kami kasi ito naman ang nakita ko bago lumapag ng Tacloban.

Kahit wala pa si Pope eh puro na banderitas ni Pope na nagwe-welcome sa kanya ang makikita mo, In fairness ha may simalubong sa akin ang sabi sa akin, "Boss jeep, van o tricycle?". Sweet nila noh? Chars!

Sumakay ako ng jeep papunta sa terminal ng van papunta sa bayan nila Paping, Sobrang tight ng security kahit na day after ko dumating ang pagbisita ni Pope. Kada 3 metro kung hindi ka makakakita ng pulis na naka deploy eh may group ng pulis na may briefing...

Habang nabi-byahe eh nagobserve ako kung kamusta na nga ba ang Tacloban after ng Yolanda. Sa totoo lang may mga establishment doon na hindi na sinubukan pang buhayin ng mga may ari, may mga gusali doon na pinipilit pang isalba, may mga nakarecover na, may mga bahay na 2 ang palapag pero hindi na ino-okupa ang pangalawang palapag at hinayaan na lang, Mga krus ng simbahan na hindi na naayos muli, mga konkreto at bakal na pundasyon ng mga inprastraktura na nabuwal at di na muli pang inayos. Ganito ang nadatnan ko sa Tacloban. Pero ang magandang bagay na makikita mo sa mga tao doon ay nakakaya na nilang tumawa at ngumiti. Nakikitaan na sila ng pag-asa lalo pa at bibisitahin sila ng Sto. Papa.

Tumagal ng 2 oras mahigit ang byahe ko, Pakiramdam ko pagtayo ko wala na akong puwet dahil sa bago ako bumyahe pa-Tacloban eh 8 oras akong nakaupo sa opisina. Nabuhayan na lang ako ng loob na makakatayo na ako ng makita ko ito.

Malapit na ang bayan nila Paping, ito na ang mga sign lolz. Hinanda ko na ang sarili ko sa pagbaba kasi umay na umay na ang puwet ko sa kakaupo.

Pagdating ko doon eh sakto naman na biglang naging makulimlim ang panahon at medyo nagparamdam na ang bagyong Amang sa amin. Dahil sa tabing dagat sila Paping, eh tinignan ko ang lagay ng baybayin. Nagdrop jaw ako mga Teh! As in! kasi naman ang harsh ng waves galing sa pampang.

Kung tatayo ako dyan, nasa dibdib ko na ang hampas ng alon samantalang sa pampang pa lang yan. Mukang hindi matutuloy ang balak namin ni Paping na magwonder sa bundok na sinasabi nya. This is so epic fail *insert sad face here*.

Kinaumagahan, tanghali na ako gumising, nagkakagulo na ang mga tao sa bahay ng Tita ko dahil sa pabalik an daw si Pope ng airport at di na magmimisa sa isa pa sanang bayan ng Tacloban dahil ang fierce na ng weather. Tinignan ko kung tama nga sila, baka naman kasi ineechos lang ako at pwede pa rin namin itulog ni Paping ang rampage namin.. Pero tama nga sila.

So hindi ko na din pinilit baka nga naman mabuwis pa ang malusog kong buhay! After noon nakarecieved kami ng text sa pinsan ko, stranded daw sila sa Matnog sa Bicol, 2 days na silang hindi pinapayagan ng Coast Guard na tumawid ng dagat. Kawawa naman sila, Balak pa naman nila ma witness ang fiesta sa probinsya. Nung gabi ng araw na iyon ay 8th day ng Novena para sa Sto. Nino kaya nagpray ako na sana pumayat na ako... Chars lang! na sana maging ok ang panahon bukas...

Kinabukasan, Wow! answered prayer, ang ganda ng panahon. Ginsing ako ng Paping para maghanda na daw sa mass at after noon eh ipaparada naman ang Sto. Nino sa baybayin. Yep sa baybaying dagat. At bakit doon? 

Kaya kasi naging patron saint ng lugar na iyon ang Sto.Nino eh noong nasa 30's pa lang ang tatay ng Lolo ko eh kasama nya ang pinsan nya na nangingisda sa laot. Noong panahon daw na iyon ay may bagyo ang berburry light. Tumaob ang bangka nilang magpinsan. Dahil wala pa namang light house noong panahon nila hindi nila alam kung saang dereksyon sila lalangoy papunta ng pampang. Nakakita sila ng ilaw galing sa gasera sa pampang. Iyon daw ang sinundan nila ay nung malapit na sila sa pampang eh naaninag daw nila na bata ang may hawak ng gasera at ng unti unti daw nilang lapitan nawala yung bata. Nung umaga na iyon, narealize ng magpinsan na kapistahan ng Sto. Nino. Naisip nila na baka ang batang Hesus ang nagligtas sa kanila kaya naman nabuo doon sila nagsimula na magpasalamat sa poon at sya na ang gawing patron ng lugar na ito at idaos ang fiesta doon sabay ng Sinulog.

After ng misa ay naghanda na ako dahil sasama din ako sa parada. Medyo mainit na ang panahon noon pero medyo maalon pa rin ang dagat kaya naman alalay lang ang tito ko sa pagpapatakbo ang bangka.

hindi ko na tinag ang shades ni Paping lolz

ito ang faerry boat na madalas magparada sa Sto. Nino sa laot

ito ang bundok na pupuntahan namin ni papaiong after ng fluvial parade.

Hinihintay na ng mga tao sa pampang ang pagdating ang Poon.

After ihatid ang Santo sa kapilya, paspas naman kami ni Paping sa pagpunta sa bayan pare rumenta ng habal habal na magdadala sa amin sa Hindang cave and wild monkeys ☺. Wild monkeys? yep kasi may mga wild monkeys sa bundok na ito.

On our way to Hindang.

buwis buhay shot sa habal habal lolz.

Kilala ang lugar na ito dahil sa dito nagtago ang mga guirilla noong panahon ng mga kastila. May mga kweba dito na open lang at yung ibang matatarik ang daan eh hinarangan nila para hindi maaksidente ang mga tao.

Pagnarating mo ang gitnang parte nito ay makakakita ka ng mga stalactites ay makakarinig ka ng medyo maingay na tunog at hmmm medyo off na amoy. Malapit na kasi kami sa bat cave. Akala ko nga mame-meet ko na din si Batman hihingi ako ng paumanhin kasi pag naaalangan ako lagi ko sinasabi bahala na sya. Charut lang.

Sabi nila may wild monkeys daw eh wala naman ako natanaw. Yun pala may time slot ang pagpapakita ng mga unggoy ahaha. Hindi man lang ako nakapag pa-arrange ng appointment lolz.

So punta na kami ni Paping sa 2nd level ang bundok, sa totoo lang yung dila ko aabot na yata ng dibdib sa hingal nakakapadog umakyat hahaha.

Nung marating namin ang area kung saan magsi-zipline doon kami nakakita ng mga locals na nagpapakain ng mga group ng unggoy. Yung dalawa gusto makipagclose sa mga new comers lolz.

After ko magpahinga ng very light, nagsabi na ako na magsi-zipline ako at sinuotan na ako ng gear.

At ito na, ang 45 meters high at 650 meters long na zipline ay magsisimula dito.

At after nito ay ang login ako sa logbook nila na nagtry na mag zipline sa kanila hihihi.

Sabi nga mga kasama ko sa work after nila makita ito ay sasama daw sila sa akin next year. Eh sana lang makauwi ulit ako hahaha kasi gusto ko ulit itry mag zipline ☺.

Maaliwalas ang panahon ng makauwi kami ni Paping, nagaagaw na ang liwanag at dilim ang sarap panoorin ang paglubog ng araw.

Hindi ko na dapat sabihin na babalik ako dito, eh probinsya naman namin ito lolz.

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Belated Blogsary ☺

Check-up Time: 10:47am

hoyyyyyyyyyyyyy my gerd! Is this chrew?

Lol wala akong post ni isa nung January? Bakit nga ba? eh sobrang busy ko kasi sa school. Alam mo yung 2 weeks na pasok namin nung December eh parang chinarot lang kami ng pucho pucho ng mge prof namin kaya naman pagpasok ng Jenwarie hayun sabog sabog ang utak namin sa kabikabilang quiz, activity at kung ano ano pa.

Sa totoo lang ngayon ay hindi pa ako gaano nakakarecover dahil this week ay midterm week namin. Bukod doon sa Friday ay may ico-conduct kaming seminar regarding sa Social Psysch subject ko, iba pa yan sa training na icoconduct namin next week kung saan leader leaderan ang peg ako. Hirap na nga ako na regular na member lang ako ginawa pa akong leader haggard to the nth level.

Henny waste! last January nagpunta ako sa province ng father ko, Inunahan ko si Pope pumunta ng Tacloban. Yung details nyan kwento ko na lang kapag naging sing luwag na ng brief kong wala ng garter ang time ko hihihi. Echoz lang kayo naman. Basta soon.

Sa ngayon gusto ko lang batiin ang aking page.

Oi ekiyusmi naman daw sabi ng bilbil ko lolz. Dapat first part pa yan ng Jenwarie kasi lang wala talaga akong time mag post hihihi.


O sya basta lets catch up nest post ko hihihi.

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Paalam na

Check-up Time: 6:07pm

I can say that this year was a blast for me as I was blessed with friends, opportunity to travel, to level up from work and so on kahit na hindi ako lucky sa pag-ibig at nagtatanong ako nung last Sunday pa if:

Nagsimula ang taon ko sa pagkakawang gawa sa pamamagitan ng pakikiisa sa layuinin na magbigay kasayahan sa mga Lola ng Kanlungan ni Maria sa Antipolo kung saan ko na meet for the first time sila Edgar Portalan ng Edgar Portalan's Daily B.I.T.E.S., Virkky Mums ng Ricochets and Clichés, Melanie ng Todo sa Bongga sila lang ang nagpakilala at nakilala ko pasensya naman sa ibang nandun.

Since pumasok ang buwan ng January ay na-bless ako with these people dahil sila ang nashe-share-an ko ng mga sentiments ko dahil sa halos pare-pareho lang kami.

Ang mga kasama ko sa gimik, walang katapusan na eat out na sanhi ng pag-lobo ko at nakasama na din sa valentines date.

Nasubukan manood ng play sa CCP Complex. Maganda ang play na Wicked promise..

Itong taon ko lang din na subukan magpakulay ng buhok. Never ko talaga tintry na magkulay ng buhok simula pa noon pero nakumbinsi nila ako lolz.

Nadiskubre namin ni Erin ang very healthy na bakeshop kung saan kami nakakain ng vegie cakes last March.

The circle of friends grew dahil kasama na namin si Basha sa mga kulitan... Sabi nga namin the more the many-er the more laughter when we went to Baguio last May kung saan nakapag-ikot ako ng Baguio ng nakasando lang habang umuulan...

May pinagdadaanan lang...

After ng Baguio ay hindi na naawat ang makakati naming mga talampakan at nagtungo naman sa Baler, Aurora at nasubukan at nagtagumpay na matuto mag-surf.

Sinubukan ang Harry Potter inspired na restaurant, Ang Mystic Brew.

At dumayo sa Magalawa Island sa Zambales para mabuhay sa isang Isla at maramdaman na mag-ala survivor Zambales keme... At sa di inaasahang pagkakataon ay nadagdagan ulit ang grupo ng mga makati ang paa.

Muling bumalik sa The Baker's Table kasama ng mga bagong tropa

Naunawaan ang asignaturang Physics at Chemistry ng more lolz

Matapos ay nagpunta ng Guimaras para doon i-celebrate ang Birthday ko. Akala ko gala alone ito yun pala may kasama pa ako at pareho kami ni Basha na nagcelebrate ng Birthday sa Guimaras.

Na may sequel pa pagdating namin ng Manila lolz

Sa tulong ng mga kaibigan ay nagawa ako ng paraan para mag-organize kami ng isang outreach sa mga lola ng Hospicio de San Jose na limang taon ko ng pinupuntahan. Doon ay nakilala nila ang mga lola dito at nagkaroon ng mga bonding moments. Isang maagang Chirstmas party para sa mga lola.

Nagawang makipag-meet sa 2 sa pinakaclose na blogger bago matapos ang taon

At patuloy na nagdadasal na sa susunod na taon ay mas marami pang blessing ang ibigay at maging blessing din sa iba...

Happy New Year sa inyo mga kaibigan, kapuso, katoto, kapuso, kapamilya, kachokaran, kachikahan, katoque, kautotang dila at kung ano ano pang "ka" meron.

Sa 59 (kasama itong post na ito) na mga post na nailathala sa pahinang ito ngayong taon, salamat sa pagtangkilik at sa pananatili sa pagbabasa (pati na ang mga silent reader) ng walang kabuhabuhay, walang kalatoy-latoy, walang kasusta-sustansyang page ko. Nawa ay pagpalain kayo ni Lord.

Magingat sa paputok, mahirap magbilang ng blessing kapag wala ka ng daliri hihihi.

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Kalma

Check-up Time: 12:50

Maulan ng hapon na iyon, wala si Bunso at Paping dahil nasa mga pinsan ko at umatend sa birthday ng pamangkin ko. Dahil ako lang mag-isa sa bahay ay nagpasya ako na manood na lang ng palabas sa cable para mapatay ang pagkabagot.

Nacurious ako sa isang palabas na tagalog kaya naman hindi ko na nilipat sa ibang programa at nanatili sa palabas na iyon. Ilang minuto ang nagtagal ay natalima ko na ang pinanonood ko ay nakakapanindig balahibo. Ang tugtog na ginagamit sa bawat eksena ay waring nakakapagpatindig ng maliliit na buhok sa likod ng aking malambot na batok at nakakapagpalukso ng puso ko isabay mo pa ang eksena na nasasaksihan ko.

Hindi ako nagkamali. Ilang eksena ang bigla akong nagulat na may kasamang pagsigaw, kinilabutan ng husto at napabalikwas sa gulat at takot.

Oras ang lumipas at nagawa kong tapusin ang palabas na pinapanood ko. Tumayo ako at nagtungo sa kusina para uminom ng tubig ng namalayan ko na madilim na pala ang paligid. Sinipat ko ang oras sa aking relo. Halos ika-pito na ng gabi pero pakiwari ko ay ika-siyam na dahil sa sobrang dilim sa labas gawa ng ulan.

Nakakailang hakbang pa lang ako palayo sa lababo kung saan ko nilagay ang basong ginamit ko matapos uminom ng mapansin ko na parang magkakaroon ng problema sa linya ng kuryente. Ilang beses nag-flicker ng liwanag galing sa ilaw na nagbibigay ng liwanag sa buong kusina.

Namutla ako sa gulat at takot ng mula sa likod ko ay nakarinig ako ng malakas na kalabog. Agad ko nilingon ang pinanggalingan ng tunog at natuklasan na galing iyon sa pinto ng banyo. Naiwan pala itong bukas kaya naman humampas ng malakas pasara nang itulak ng hangin. Bahagya akong nakahinga ng maluwag. Bahagya dahil ilang sandali pa ay tuluyan ng nawala at binalot ng kadiliman ang kapaligiran. Tuluyan nang nawala ang kuryente.

Nangangapa akong pinuntahan ang aparador kung saan nakalagay ang kandila. Binabalot ako ng kilabot at takot dahil nasa isipan ko pa rin ang palabas na kanina lang ay nagbigay ng sobrang takot sa akin. Sinindihan ko ang kandila gamit ang posporo pero sa tuwing lalapit na ang apoy sa mitsa ng kandila ay sa hindi ko malamang dahilan ay namamatay ang ilaw galing sa apoy ng posporo. Pakiwari ko ay may umiihip sa posporo bago ito makarating sa pisi ng kandila. Ilan pang posporo ang sinindihan ko at nagtagumpay din ako pero pansamantala lang pala ito ng biglang naglaho ang ilaw ng kandila dahil sa pagihip ng hangin.

Tahimik ang buong paligid. Napako ako sa kinatatayuan ko. Nagmistula akong estatwa. Hindi ko maikilos ang katawan ko. Ultimo labi ko ay hindi gumagalaw. Nagsimula ng gumapang ang kilabot sa buo kong katawan. Isa isa ng nagtatayuan ng maliliit na buhok ko sa batok at nakakaramdam na ako ng kaba. Ang pumasok lang sa isip ko ay ano mang sandali ay mas may nakakahilakbot pang magaganap.

Hindi nga ako nagkamali may kung anong biglang pumatong sa brasong gamit ko sa paghawak ng kandila. Nabitawan ko ang kandilang hawak ko at agad na napatakbo papuntang hagdan. Inisip ko na umakyat ng bahay. Sa pagmamadali ko ay nadulas ako sa hagdan. Hindi ko ininda sakit na naramdaman ko agad ako bumangon at i-ika-ika akong umakyat sa ikalawang palapag ng bahay at nagtungo sa silid ng kapatid ko. Ipininid ko ang pinto.

Humanap ako ng lugar kung saan ako makakapagtago at nanatili. Halos sampong minuto na ako sa lugar na kinukublihan ko ng marinig ko ang kaloskos sa labas ng silid ng kapatid ko. Muli akong nilukuban ng kilabot at takot. Nagdasal na ako. Sinabi ko na lang sa sarili ko na nakakalungkot ang dahilan ng pagpanaw ko kung sakali man, ito ay dahil sa takot. Ang nasabi ko na lang na sana ay maging maayos ang kalagayan ng mga maiiwan ko.

Maya maya pa ay mas lalo kumabog ang dibdib ko. May tumutulak sa pinto ng silid. Pinipilit itong bukas. Sobra ang pag-pwersa sa pag bukas ng pinto hanggang sa....


"BLAG!"

Bumukas ang pinto.


Nakagat ko ang labi nanginginig ako sa takot. Hindi ko inaasahan ang sumunod na nagyari. Naglakad ang nilalang na iyong sa buong silid na tila may hinahanap. Ako kaya yun? Mas lalo lumakas ang kabog ng dibdib ko. Biglang na lang may kumalabog sa dingding at may nahulog mula sa ibabaw ng pinagtataguan ko. Dahil dito ay napasigaw ako. Alam ko sa sarili ko na makukuha ko ang atensyon ng nilalang na yun kaya naman hinanda ko na ang sarili ko.

Ito na yun, hindi ko pa man nagagawa ang iba sa mga pangarap ko pero mukang hanggang dito na lang ako. Hindi ko man lang ulit naranasan ang umibig ulit. Hindi ko man lang napuntahan ang mga lugar na gusto ko pang puntahan. Hindi ko na ulit mauupdate ang pahina na ito dahil alam ko na ito na ito.

Naramdaman ko na biglang may humawak sa akin. Malamig ang kamay nya lalo tuloy ako nangilabot. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Sumigaw ako at nagmakaawa habang umiiyak sa takot.

Sobra ang pagmamakaawa ako. Para akong isang asong pilit na inilalabas sa kulungan pero ayaw lumabas.

Naramdaman ko na may humampas sa batok ko. Malakas ang hampas na iyon. Masakit. Natauhan ako sa sumunod na nangyari. Naaninag ko ang nasa harapan ko. Kilala ko ito pero anong ginagawa nito dito.

Bunso ikaw yan? Pinilit nya magsalita pero hirap na hirap sya magsalita. Paos ang damuho kong kapatid kaya hindi sya makasigaw o makapagtanong kung nasaan ako. Nilalamig sya dahil sa masama ang pakiramdam nya kaya umuwi na sila ni Paping.

Doon ako nakahingan ng maayos. narealize ko na lang bigla na dapat hindi agad nag-iisip ng kung ano ano... dapat ay....

Ang hindi ko lang matanggap eh hindi ako nakabawi sa sapok na ginawa ni bunso dahil sa masama pakiramdamn nya... Ang sakit nun.

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Again, Bye.. Yes! Aliw, Kilig..

Check-up Time: 10:56pm

*** Again, again, again ***

Sa pangalawang pagkakataon eh nagkita kita kaming muli ng mga kaibigan sa panulat na sila Fiel ng Fiel-kun's Thoughts at ni Anthony ng dating Free to Play.

Isang simpleng meet up lang na puno ng kasiyahan at kulitan. Anim na oras din kami nag-stay sa KFC ng pure na pure na Puregold sa San Mateo. Like we ate talaga ng malala kasi yung foodams namin inabot ng 3 hours bago kami sumuko sa pagkain. Habang lumalafang eh palitan ng kuro kuro sa mga pelikula na napanuod namin, sa mga gadget na maganda, games at anime na sinusundan at may usapang love life ganyan lolz.

Nag-wonder din kami ng slight sa ibang mga blogger na dati ay sobrang maiingay na ngayon ay maingay na lang hehehe. Binilang ang mga blogger na nagbigay ng impact sa amin positive o negative man, mga medyo slight inspiration, naging matinding kaalyansa at mga makaagaw pansin sa pandaigdigang sapot.

Totoo na kapag kasama mo ang mga tao na masasabi mong pareho ng likaw ng bituka mo eh kulang ang halos isang araw na kulitan, tawanan at usapan.

Hanggang sa susunod na meet up...

*** Bye ***

Tulad ng nasabi ko sa isang kaibigan, wag mo ipilit ang sarili mo sa isang tao na pinu-push back ka dahil kahit na gusto mo maging close o ayusin ang lahat bilang magkaibigan, kung ayaw naman nya wala ka magagawa..

So Bye na sayo. Wala ka ng aalalahanin dahil hindi mo na din naman makikita ang tweet ko o ang mga pinopost ko sa instagram. Madali naman po ako kausap hindi mo na kailangan mag inarte pa hihihi...

*** Yes!!!! ***

Sa wakas, na approve na din ang application ko ng postpaid sa Smart. I'm so Happy Chubby!!!

Sa Globe sana ako mag a-apply kaso lang wala na silang unli surf at lahat ng mobile subscription nila sa postpaid ay may data cap na. Eh need ko pa rin ng unli data at nakuha ko naman sa Smart. Ang saya lang ng lahat ng fats ko sa katawan.

*** Aliw **

So much aliw akiz sa gift sa akin ni Nutty ng Nutt Cracker Presents. Ito ang unang nakuha kong gift this season to be chubby.

Problema ko dati ay kung saan ko ilalagay ang newly brew na tea kapag trip ko mag-tsaa dahil sa mostly ng mga canister namin sa bahay ay puro plastic. Ngayon worry free na kasi bote itong lalagyan na ito. So kung di ko mauubos ang tea pwede ko pa lagay sa fridge, ganyan.

*** Kilig ***

Sa totoo lang kahit wala ako love life eh may kanta na nagpapa-skip ng mga saturated fats ko sa heart.

Ito ay ang kanta ni Ed Sheeran na "Thinking Out Loud". Like its sooooo kakilig much.

Pakinggan mo ang BGM ko daliiiiiiiiiii hihihi...

*** 3 days ***

3 Days na lang at Christmas na. Mauuna na ako magreat sa inyo ng....

(credits to the owner)

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Dear Santa

Check-up Time: 8:06pm

Dear Santa Claus,

 

Hindi ko alam kung talagang totoo ka, dahil noong bata pa ako ay nahuli ko ang tatay ko na sya ang naglalagay ng regalo sa medyas na sinabit ko. Ang sabi nya ay busy ka daw at marami ka pang ihahatid na regalo kaya pinakiusapan mo ang tatay ko na sya na lang ang maglagay ng regalo mo sa aming magkapatid sa kanya kanya naming medyas.

 

Mahaba haba ang wish ko sayo ngayong Pasko sana naman kahit paano i-consider mo naman sya.

 

1) Tantanan ako ng mga naiingit sa akin dahil masaya ako, ang family ko at ang mga kaibigan ko.

 

2) Ang makatanggap ng katarungan ang mga taong naghahanap ng katarungan para sa kanila at sa mahal nila sa buhay.

 

3) Malusog na pangangatawan. Nawa'y mahakanap na ng lunas sa mga sakit na ngayon ay walang pang gamot.

 

4) Makaranas ng kaginhawaan ang mga hikahos at hirap sa buhay.

 

5) Makahanap ng kasiyahan sa gitna ng matinding lungkot at pighati.

 

6) Kalinawan ng isip sa mga taong nalilito o naliligaw ng landas.

 

7) kapanatagan ng kalooban para sa mga taong may bumabagabag sa kanilang kalooban.

 

8) Maayos na pamumuno para sa lahat ng lider di lamang sa simpleng grupo ganun na din sa bansa.

 

9) Matapos ko ng maluwalhati ang kurso na tinatapos ko.

 

10) At ang maipagdiwang ng lahat ng taong kilala ko hindi lamang ng personal ganun na din sa pandaigdigang sapot ang Pasko at Bagong taon na maayos at matiwasay.
 

Hindi ako masyado demanding Santa, pero sana tuparin mo lahat ng yan.

 

Salamat po.

 

Your naughty and crazy wisher,

Psychorix | Rixophrenic

 

PS. Dalawang codename na po ang nilagay ko dyan. Baka kasi malito ka. Iisang tao lang po yan. Salamat.

 

PS ulit. Kung bibigyan mo ako ng smart tv yung 42 inches na Sony Bravia, sino ba naman ako para tumangi... Tao lang po ako. kaya GO lang wag ka na po mahiya.

(credits to the owner of the picture)

Note: nakakadurog ng puso ang background music sa page na ko. Sa totoo lang parang binlender ang puso ko nung mapanood ko at mapakinggan maigi ang kanta. para mapanood nyo ito ang link:

https://www.youtube.com/watch?v=MpkI7GW2V34


Ngayon pa lang, binabati ko na kayo ng Merry Christmas. Tumatanggap na po ako ng regalo...

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!

Iloilo Mini Food Crawl

Check-up Time: 10:44 am

So ito na nga, may time na para mag update ng blog dahil sa wala naman pasok dahil sa bidang kontrabidang bagyo lolz.

Dapat ay kahapon ako mag u-update nito dahil wala din ako pasok sa opisina (bago na ang sched ko sa work Tuesday to Saturday na gustong gusto talaga nila na bigyan ako ng weekend shift) kaso lang aminin nyo walang ibang masarap gawin kahapon kundi ang mag pagulong gulong sa kama. Kung may arina nga lang ang higaan ko pwede na ako i-deep fry sa mainit na mantika at may ulam na kami hihihi.

Anyway, go na, continue na sa kwento ko sa Guimaras-Iloilo saga namin hehehe ito na ang last part.

After namin enjoyin ng huling mga oras namin sa Reyman resort eh nag pack up na din kami dahil hihintayin na kami ng sundo namin in just a few. Bago kami tuluyan dumating ng pantalan ng Jordan, Guimaras ay nag punta pa kami sa Smallest Plaza na kasama sa Guinness World Records.

After ng picturan ay dumerecho na kami ng Port at bumili ng ticket. Ang agenda namin ngayon araw na ito ay food trip sa Iloilo city.

Pagdating namin ng Iloilo port agad kami nag punta sa Roberto's para bumili ng biggest siopao sa Iloilo, ang Queen size Siopao. Kaso lang ubos na ang unang batch ng siopao nila at hinahanda pa lang ang 2nd batch kaya naman kailangan namin bumalik ng 1pm. Dahil hindi kami nag-agahan niyaya ko na lang sila sa isa sa mga sikat na batchoyan sa Iloilo ang Deco's. At dahil sa marami ang kakainan namin ay puro small portion lamang ang inorder nila na bachoy. Ang budget sa Deco's is less than 200 pesos Busog ka na if you just want to try the bachoy.

Bago mag-ala una ng hapon, sinabihan ko na ang mga kasama ko na ako na lang ang babalik ng Roberto's para bumili ng siopao nila habang sila naman ay maghihintay Coffee Break. Naabutan ko pa sila na nagsisimula palang na tikman ang Caramel macchiato, Mocha Frap, at cappucino, Banana Muffin at Choco Mouse nung dumating ako.

Para sa akin light ang timpla ng mga kape nila dito kumpara sa ibang mga coffee shop na available sa manila. Kung nasa Iloilo ka at gusto mo ng medyo light na timpla ng kape pwede nyo itry dito. Hindi ko masyado gusto ang banana muffin nila medyo parang commecialize ang lasa nya kaya compare sa 2 best seller nila mag gusto ko ang Choco Mouse nila. Budget sa Coffee break ay less than 300 pesos for a coffee and muffin or cake.

After namin magkape ay tumakbo na kami sa Jaro area para naman kumain sa isang American set-up na resto ang Perri Todd's. Sila pa lang ang nag-o-offer ng biggest burger sa probinsya ng Iloilo. Ang inorder namin ay isang order ng Premium burger with cheesy mushroom dressing (good for 4), Mojos, Meatballs pasta at iced tea tower. 165 pesos per head for a group of 4.

Feeling namin ang bread na gamit nila ay sila mismo ang nag bake kasi fresh ang bread. Hindi mahilig sa burger si Erin at si Basha pero nagustohan nila ang burger ng Perri Todd's Masarap din daw ang mojo's sabi nila hindi kasi greasy at yung meatballs naman ay tama lang sa panlasa nila hindi over power ang mga flavor na gamit sa pagluluto.

Kahit na busog na sila, its time for them to taste  Roberto's siopao. Ang laman ng queen siopao ay bacon, chinese sausage, chicken, pork adobo at itlog. Sobrang gusto nila ang lasa ng siopao na ito kasi ibang iba sa flavor ng mga siopao na binebenta sa merkado. Slightly nagsisisi sila dahil isang lang ang binili nilang siopao lalo pa nung nalaman nila na 80 pesos lang ang isang siopao lolz.

Sa totoo lang after ng buong kainan namin hindi mo na sila makausap ng maayos dahil sa sobrang kabusugan nila. Nagpahinga lang kami at ang papababa ng kinain tapos ay tumulak na sila ng Iloilo International Airport para bumalik na Manila habang ako ay nagstay pa sa mga relatives ko sa Iloilo at umuwi na din day after ng food trip na ito.

Be funny, so everyone is happy... Have a PsychoRix day!!!!